14 Kasım 2007 Çarşamba

ÜÇÜN

" Bir kelimenin yanına bir kelime gelince
Bir sesin yanına bir ses gelince
Bir insanın yanına bir insan gelince
Büyürler, büyürler, büyürler ölümden önce. "
Özdemir Asaf

DERT ORTAĞIM, GÜNLÜĞÜM,
Okul biteli bugün tam bir ay oldu. Evet 30 TEMMUZ 1974 tarihindeyiz şimdi...
Yazacak, anlatacak o kadar çok, o kadar önemli olaylar oldu ki hangisinden başlayayım. Aksi gibi bugün çok sıkılıyorum.Üzülüyorum.
Biraz da çaresizim. Evet çaresizim diyorum...
Şu anda pek çok sorunum var, onları halledememenin çaresizliği içindeyim. Moralim de son derece bozuk...
Son aylarında okulun bitmesini hiç istemiyordum. Sanırım içime doğmuş. Okul bitince her şeyin daha güç olacağını tahmin ediyordum...
Bugün okul biteli sadece bir ay oldu, sıkıntılar da başladı. Aslında okul da kesin olarak bitmedi. İngilizceden kaldım.Başımın belası oldu.Neyse
Eylül de bir kez daha gidip geleceğim Samsun'a...Sonra..... Sonrasını bilemiyorum....
28 Haziran' da annemler Samsun'a geldiler, 2 Temmuz'a kadar onları gezdirdim. Y..... Abiler, T......Amcalar yemeğe davet ettiler sağolsunlar.
29'unda son sınavım vardı. 30 Haziran gecesi de mezuniyet törenimiz oldu. Çok kalabalıktı, bir o kadar da sıcaktı. Yine de unutulmaz bir gündü bizler için...
Temmuz'un birinde Samsun Fuarı açıldı.Hep birlikte fuarı gezdik. Annem biraz halsizdi, zaman zaman o oturdu babamla ...Biz gençler dolaştık durduk. 2Temmuz'da da yağmur çiselerken Samsun'dan Ankara'ya hareket ettik. Samsun Eğitim Enstitüsü de anılarımın arasındaki özel bir yere yerleşmiş oldu. Gerçi son bir kez daha gideceğim ama o bu gerçeği değiştirmeyecek...
15 Temmuza kadar Ankara'da kaldık. Ankara'daki günlerin nasıl geçtiği hakkında şu anda hiçbir fikrim yok, herhalde fena geçmedi...Bu arada Ankara'da bir ev aldık.Benim tayinimin buraya olması da kararlaştırıldı gibi.
Daha sonra uzun ve yorucu bir tren yolculuğundan sonra Elazığ'a geldik.
Şu anda Elazığ'daki olayları düşündüm de az önemli olaylar olmamış. Sonucunu çok merak ediyorum. Ailemin tutumu beni çok endişelendiriyor. Bakalım Ağustos ayı bana, daha doğrusu bize neler getirecek. Her ne olursa olsun hayırlısı diyelim...
Zihnim çok yorgun, halsiz ve bitkin hissediyorum kendimi. Daha fazla yazamayacağım. Yalnız bütün bunlara rağmen her şeyin düzeleceğine inanıyorum.
İyi bir yaşantı sağlamamız bugünkü mücadelemizle mümkün olacak. Aslında bu mücadelemizin hayatımız boyunca devam edeceğini biliyorum. Zaten bir anlamda hayat mücadele değil mi ki...

0 yorum: