2 Nisan 2008 Çarşamba

OĞULLARI ÖLEN ANALARA TÜRKÜ

Ben de sizler gibiyim, analar.
Benim de kalbim yas dolu, ölüm dolu.
Gülüşlerinizi öldüren kanla,
Serpilip gelişmiş ;
Bir orman gibidir kalbim.
Günlerin kahredici yalnızlığı,
Uyanış sisli öfkeleri
Girmiştir içine.

Susamış sırtlanları
Bitip tükenmez ürmeleriyle
Afrika'dan gürleyen hayvan sesini ;
Öfkeyi, iniltileri, hoşgörmeleri,
Bırakın, bir yana bırakın.
Ölümün ve tasanın
Çemberinden geçmiş analar
Doğan ulu günün ortasına bakın :
Bu topraktan güler ölüleriniz .
Kalkık yumrukları titrer
Buğdayın üstünde,
Bilesiniz.

(Pablo Neruda- çev: E. Gökçe)

0 yorum: