21 Mayıs 2008 Çarşamba

KALDIK YİNE YALNIZ



Merhaba,

Kaç gündür yazmakla yaşamak arasında tercih yapmam gerekti ve yaşama yanım ağır bastı...

Minik kızım geldi bayram tatilinden yararlanarak... Güzel, çok güzel günler yaşadık onunla ve dostlarımızla...

Minik dediğime bakmayın ,kocaman bir genç kız olmuş. Amerika'da bir üniversiteden oldukça güzel koşullarda master teklifi almış ancak kabul etme niyetlisi değil. Başka planları var. Çocuklar bizden akıllı. Geleceğe yönelik planlarını dinledikçe hayranlığım daha da artıyor.

İnsan çelişkili duygular yaşıyor çocuklarını dinlerken... Bir yandan akıllı, mantıklı, yaşamını tasarlamaya çalışan bir genç insan görüyorsunuz karşınızda, öte yandan üniversiteyi bitirmek üzere olan bu genç kızın sizin minik kızınız olduğu gerçeğini düşünüyorsunuz. Ve şanslı olduğunuza seviniyorsunuz...

Tüm anne babalar çocuklarıyla gurur duyar. Ben de öyleyim. En güzel eserlerim onlar benim.

Amerika'da master yapmama düşüncesi beni rahatlattı mı ne ? Bir yandan da acaba diyorum , yine de... Ama yurt dışı demek özlem demek, bizler için olduğu kadar onun için de öyle... Her şey, herkes yabancı... Hatırlıyorum, on beş gün Amerika'da kalmıştım ve yolda Türkçe konuşanları görünce akrabalarımı görmüş gibi sevinmiştim. Gurbet zor, çok zor... Hele de bu kadar uzak olanı.

Geldi, alıştırdı ve gitti. Kaldık yine yalnız. 0lsun... Uzak olsunlar da mutlu, sağlıklı yaşasınlar...Her şey gönüllerine göre olsun. Yaşamıyla ilgili en iyi kararı vereceğine inanıyorum. Yolları açık olsun tümünün.

Görüşmek üzere...




2 yorum:

Adsız dedi ki...

Film şeridi gibi derler , bir deyim vardır. Siz anladığım kadarı ile filmin başını seyrediyorsunuz,yada ogünleri yaşamak istiyorsunuz.Ama film devam ediyor .Tıpkı yaşam gibi...ı

aysema dedi ki...

Çok haklısınız yaşam devam ediyor ve çocuklarımız büyüyor. Geçmişe özlem ona dönmek anlamını taşımıyor her zaman... Çocuklarımızın bugünkü başarılarıyla gurur duymak en az geçmişteki güzellikler kadar mutluluk verici. Benimkisi ana yüreği, özlem duygusu, sonsuz sevgi...