30 Temmuz 2008 Çarşamba

CANADA 'DA YAŞAMAK


Canada'da yaşayan yol arkadaşımdan söz etmiştim daha önceki Metro ile ilgili yazımda. Sürekli okuyanlar anımsayacaklardır.

Yazacaklarım onun izlenimleri. Bu nedenle Canada ile ilgili söyleyeceklerimde yanlışlık varsa şimdiden özür dilerim. Canada'dan 7 okuyucum var. Onlardan da özür dilerim. Yanlışlık varsa benim yanlış algılamamla ilgili olabilir. Çünkü yol arkadaşım bende çok olumlu bir izlenim bıraktı. Güvenilir insanlardan biriydi ilk izlenimim.

ODTÜ Petrol Mühendisliğinden mezun olmuşlar. Önce Türkiye'de çalışmaya başlamışlar. Burada onları canlarından bezdirmişler. Yine de Ankara girişinde çalıştığı yeri uzaktan görünce : "İşte şurada çalıştım ! " diye özlemle bana gösterdi.

-Ailen için de çok zor olmuştur.
dedim. O :
-Hayır, bizim için daha zor! Onlar sadece bizi özledi; biz ise her şeyi !

Haklıydı, ne diyebilirdim ki...

Özlemle gelmiş ülkeye... Ailesinin yazlığına gitmiş.

Biz meraklı bir ulusuz. Bazılarımız ise hastalık derecesinde meraklı ! Sorularımızla iyilik yaptığımızı sanıyoruz; ama bu insanlarımızı sadece bunaltmaya yarıyor. Burada da öyle olmuş.

Komşular başlamış soru yağmuruna:

-Çocuk düşünmüyor musunuz ?
-Düşünün düşünün !
-Tam zamanı, geç bile kalmışsınız !
-Çocukta çocuk !

Ne demişse susturamamış komşu teyzeleri... Sonunda "Yeter!" demiş.

-Siz biliyor musunuz, ben altı ay önce bir çocuk düşürdüm !

Bu acı anısını da benimle paylaştı :

-İkimiz de Canada 'da Petrol Mühendisi olarak çalışıyoruz. Çok para kazanıyoruz. Canada 'da sağlık tamamen parasız. Özel doktor, özel hastane yok...

Ben :
-Ne güzel...
diyorum. O devamla :

-Hayır, güzel değil ! Yaşadıklarımdan sonra güzel değil !
diyor ve devam ediyor :

- Altı aylık hamileyken rahatsızlandım. Hastaneye gittik. Çok kadın vardı benim gibi. Perdeyle ayrılmış küçük küçük odacıklara alındık. Saatlerce orada tek başıma çocuk düşürdüm diğerleri gibi! Pek ilgilenen olmadı. Yabancı bir ülkede , yalnız...

- Paramız var ve ben o kötü koşullarda olmak zorundaydım.

Bu olay yol arkadaşımı çok üzmüş , çok yıpratmış. Beni de çok üzdü...

Aslında çok olumlu özelliklerinden de bahsetti :

- O kadar çok yabancı var ki kimse sizi yabancı gibi görmüyor burada. İlişkiler çok iyi. İş ortamı rahat. İşini bitirmek koşuluyla istediğin zaman işten ayrılabilirsin. Amirden, müdürden izin istemek gibi bir durum hiç yok. Ama çocuk olayından sonra burada sürekli kalmayı düşünmüyoruz...

Dört yıldır Canada'da yaşıyorlarmış. Bir yıl daha kalınca pasaport almaya hak kazanacaklarmış. Onun için bir yıl daha kalıp Avrupa'da bir ülkede çalışmak istiyorlarmış.

-Burası hem çok uzak, hem de çok soğuk.

İşte böyle... Çocuklarımızı yurt dışına göndermek zorunda kalmasak keşke ! Yine keşke sevdiğimiz insanları gereksiz sorularla bunaltmasak ! Öyle değil mi ?

3 yorum:

Adsız dedi ki...

Bizde Özel Hastane de doktor da var. Ama paramız yok.

Adsız dedi ki...

Canım Ülkem seni çok ama çok seviyorum.
EMİR:)

Adsız dedi ki...

4 sene sonra ordayımm toronto nc tower altında ay ışığında dudak dudağa :P şairliği düşünüyorum ne dersiniz :S ?