17 Ağustos 2008 Pazar

OLİMPİYATLAR VE BİZ


Ben yazılarımı yazarken eşim olimpiyatları izliyor. İlginç olanları bana da gösteriyor, anlatıyor...

Üzülüyorum hep başkalarının başarılarına sevinirken...

Neden, neden bizden de başarılı gençler çıkmıyor ?

Üç tarafı denizle kaplı bir ülkeden yüzme şampiyonları neden çıkmasın ki...

Neden çıksın ki...

Sabah denize gittik saat on sıraları... Dünkü denizden eser yok...

Görenlerin söylediğine göre bizden biraz önce açıktan bir şilep geçmiş ve tüm pisliğini denize boşaltıp geçip gitmiş! İyi mi?
Meğer dün de aynı şey olmuş. Yalnız dün denizde akıntı olduğu için pisliği sürükleyip başka kıyılara götürmüş; bugün akıntı olmadığından bizim kıyılarda kalmış...

Şilep Ayvalık yönünden gelip Dikili yönüne devam ediyormuş. Belki Çandarlıya belki İzmir'e gidiyordur. Nereden gelip nereye gittiği yön dışında belli değil, ama yaptığı terbiyesizlik ortada... Sahil koruma, çevre dostları araştırırsa bulunabilir. Sabah saatlerinde geçen şileplere gerekli uyarı yapılmalı, cezası da ağır olmalı.

Kimsenin geleceğimizle oynamaya hakkı olmamalı... Ve neden olimpiyatlarda başarılı olamadığımız sorgulanmalı...

3 yorum:

kelime dedi ki...

Koştuğumuzda anneler "aman çocuğum koşma terlersin" dediği için, biz de uslu çocuklar olduğumuz için olabilir mi:)))

Ya da yıllar yılı hırsın kötü bir şey olduğunu öğrettiğimiz için...
Birinci olmasan da olur dediğimiz için...
Bu kadar yeter dediğimiz için...
Birinci olanlara hiç aferin demediğimiz için...
Tek başarı kriteri olarak öss yi koyduğumuz için...
Rekabetten hoşlanmadığımız için.
Sporu zaten pek de sevmediğimiz için.
Yürüyüş yapmak diyince çekirdek çitleyerek dolandığımız için...

ne dersiniz?

aysema dedi ki...

Ne kadar doğru saptamalar yapmışsın sevgili Kelime... Hepsi doğru. Bizim toplumda ne yazık ki çocuk yetiştirirken hep yanlişları düzeltme telaşına düşüyoruz. Oysa doğru ve güzel davranışları olması gereken bu diye önemsemiyoruz. Ya da gerektiği gibi üzerinde durmuyoruz. Özellikle vurgulamak gerekiyor kalıcı olması için.

Bir de ulusça hepimizde aşağılık duygusu gelişmiş. Onlar hep iyi, biz hep kötüyüz gibi... Bu da baştan yenik başlamamıza neden oluyor. Yanlış eğitimi de katarsak neden başarısız olduğumuza şaşmamak gerekir.

Yine de başarılı olmalarını diliyorum...

kelime dedi ki...

Çok haklısınız.

Bir de şu var, aşağılık kompleksinden olsa gerek, bir başarı yakaladığımızda da sürdüremiyoruz. Derhal saldırıya geçiyoruz, başarılı olanı savunmaya itiyoruz ve başarılı olan arkadaş da saldırganlaşıyor. Ego şişmesi ve kıymetim bilinmedi hissiyle küsüyor. Kararıyor.

Umarım bunlar değişir...

Belki beden öğretmenleri rap rap yürümeyi öğretmek yerine spora daha çok eğildiklerinde...


sevgiler
ilbilge