26 Kasım 2008 Çarşamba

BİR VARMIŞ BİR YOKMUŞ



Aile albümünden bir fotoğraf...

Üç kız kardeş, eşleri ve çocukları...

Sol sırada beyazlar giymiş teyzem, eniştem ve oğulları yok artık...

Ortadaki teyzem, arkasındaki eniştem, yanındaki kuzenim de yok şimdi...Öndeki erkek çocukları kuzenlerim yaşayanlar.

Ve annem de yaşamıyor artık... Babam arkasında, ben tam annemin kucağına yakın ortada kocaman kurdeleli, iki yanımda kardeşim ve ablam.


Evet geçmişten bir fotoğraf... Ertelemeyin, sevginizi söylemeyi ertelemeyin derken haksız mıyım?


8 yorum:

Galeni dedi ki...

Öğretmenim bana gelen sobeyi size havale ettim. Kızmayın lütfen bana ama sobelendiniz :)

pRncfRn dedi ki...

Sonuna kadar haklısın!

aysema dedi ki...

Galeni, biraz bekleteceğim, ama söz... Sırada bir başka sobe ve yanıtlanması gereken iletiler, temizlenmesi gereken bir ev, ağırlanması gereken konuklar var... Konuklar gelmeden bir bakayım dedim ve sobeyi gördüm.
Sevgiler...

aysema dedi ki...

Prncfrn, teşekkürler...

Galeni dedi ki...

Olur öğretmenim beklerim zararı yok. Tekrar hoşgeldiniz...

aysema dedi ki...

Galeni sıra senin sobende...

Ozgur dedi ki...

Çok güzel bir foto... Umarım herkes ailesiyle uzun ve güzel hayatlar yaşar. Öldüğünde sevgiyle anılır... Bir varmış, bir yokmuş...

aysema dedi ki...

Teşekkürler Özgür...

Güzel yaşayıp güzel anılmak... Bunu hep hatırlamalıyız değil mi?
Bir varmış, bir yokmuş olmak kaçınılmaz bir durum...

Sevgiyle...