11 Kasım 2008 Salı

ERTELEMEDEN




"Sevgileri yarınlara bıraktınız
Bitmeyen işler yüzünden


Siz geniş zamanlar umuyordunuz
Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek
Yılların telaşlarda bu kadar çabuk
Geçeceği aklınıza gelmezdi"

Behçet Necatigil


Ben de ertelemek istemiyorum.
Hemen söylemeliyim.
Hemen söylemeliyiz.
İsteyip de söyleyememek var.
Gidip de gelmemek var.
Gelip de görmemek var...


Sevdiğinizi Sevdiklerinize Hemen Şimdi Söyleyiniz... Sarılın onlara . Kucaklayın...


Ben söyledim.

Şimdi de babama söylemeye, onu kucaklamaya gidiyorum.
Kızların babaya düşkünlüğünü bilmeyen mi var?

Sonra da , döndükten bir müddet sonra da, çocuklarıma gideceğim.
Onları sevmeyen var mı?


Yazmak mı yaşamak mı ?
Neden ikisi de olmasın?


Sevgiyle kalın
Dostça yaşayın

13 yorum:

kelime dedi ki...

İyi yolculuklar, güle güle gidin.
Sevgiler...
ilbilge.

aysema dedi ki...

Sevgili Kelime, Sevgili İlbilge,

Güne güzel dileklerinle başlamak ne güzel...

Sevgiler benden de ulaşsın sana ve herkese...

Aydan Atlayan Kedi dedi ki...

Erteleye erteleye ve pişmanlıklarla son bulan ömürlerimiz var bizim. Halbuki, ömrün ne zaman son bulacağını bilmeyen varlıklar olduğumuzu düşünürsek ertelemelerin hayatımızın en büyük hataları olduğunu kolayca görebiliriz. Ama insan henüz gençken sanıyor ki kocaman bir ömür var önünde, sevdikleri de hep o kocaman ömrün içine dahil... Ne çok yanılıyor ve yanıldığını yaşayarak öğreniyor sonra. O nedenle hiç birşeyi ertelemeden yaşamayı öğrenebilmek aslında gerçek anlamda yaşamayı öğrenebilmekle aynı anlama geliyor. Sevgilerimle...

aysema dedi ki...

Sevgili Aydan Atlayan Kedi,

Ne doğru söylemişsin.

Buradan gençlere bir şey daha söylemek istiyorum.

Gençken insan en çok sevgililerine yöneliyor. Öyle de olmalı. Arıyor, günlünün sahibini bulmaya çalışıyor. Sonradan güleceği küçük şeyleri bile dert ediyor. Ve gençlik bunlarla güzelleşiyor.Dilerim herkes gönlüne uyanı bulur, gel gitler yaşayarak da olsa güzelliklere ulaşır.

Bunlar şöyle böyle de olsa yaşanacak. İşte bu duygu karmaşalarının yoğun yaşandığı bu dönemde bile ana-baba unutulmamalı. Küçük de olsa bir mola, bir sevgi gönderimi ayarlanmalı.

Ve genç insanımız bunu kendisi için yapmalı en çok. İçinde kalmamalı, söylemeli. Yaşama huzurlu başlamalı. Onlar yaşama veda edince keşkeler olmamalı. Bu insanı gizli gizli kemirir.Huzur kaçırır.

Bir de eğitilmiş genç ve eğitim olanağı bulamamış ana-baba... Hepimizin yanlışları var, eğitilmemiş olanların daha fazla! (EĞİTİMİ okumuş anlamında kullanmıyorum.)
Onlar farkında olmayabilir, ellerinden başkası gelmeyebilir. Affedin onların yanlışlarını,hoş görün, ders alın yolunuza öyle devam edin. Daha mutlu bakacaksınız yaşama, sevgiyle kucaklayacaksınız sevdiklerinizi sımsıkı...

(umarım kocakarı saçmalamaları gibi algılamazsınız yazdıklarımı)

Sevgilerimle.
Herkesin yolu açık olsun...

pRncfRn dedi ki...

Ne de güzeldir Necatigil'in bu şiiri, ne de anlamlı, ne de doğrudur!

zihni dedi ki...

Sevgi kişiliğin harcı ise,
kumu da eğitim olmalı.

Öyle dengeli bileşim olmalı ki iki şey,
sevgi savurganlığına da götürmemeli insanı,
sevgi yoksulluğuna da...

Birincisi hayal kırıklığına gömer insanı,
ikincisi insan olduğunu unutturmaya....

İyi yolculuklar ve mutlulukların sürekli olmasını diliyorum.

aysema dedi ki...

Sevgili Prcnfrn,

Ben de çok severim, çok anlamlı bulurum bu şiiri. Ara ara da okurum kendime...

Sevgiyle kal.

aysema dedi ki...

Sevgili Zihni,

Ne güzel harmanlamışsınız ikisini.

Çocuklarımızı yetiştirirken daha çok sevgi harcı kullanmalıyız.

Çocuk, sevile sevile sevmeyi öğreniyor.
Güvene güvene yetiştirilince güvenilir olmayı, kendine güvenmeyi öğreniyor.

Bazan hayal kırıklıkları yaşasalar da sevgi yoksulu olmadan yaşasınlar.

Sevgisiz olmak mı sevgisiz kalmak mı daha zor onu da bilemedim...

Dostlukla...

pRncfRn dedi ki...

Hayat aslında, bu işler arasına sıkıştırdığımız mutluluklar değil mi zaten aysema..?

aysema dedi ki...

Galiba öyle... Postacı kapıyı her zaman iki kez çalımıyor. O kısa anları doyasıya yaşamak gerekiyor. Mutluluk kapıları o zaman bir bir açılıyor. Yakalamak lazım...

Yeniay dedi ki...

Selam Aysema hanım size iyi yolculuklar babanızı benim yerime de öpün babalar çok kıymetidir......

aysema dedi ki...

Sevgili Yeniay,

Yanıtı geciktirdim, özür dilerim.

Döndüm, huzur içinde döndüm. Öptüm, sımsıkı kucakladım babamı. Sizin yerinize de...

Sevgiler.

Evren dedi ki...

bazen ertelemek biriktirmek olabilir mi diye geçer aklımdan hep, ama ne büyük çelişkidir; yarınların varmış gibi biriktirmek, yarın hiç olmayacakmış gibi yol almak...
ben yarın yokmuş gibi yol alıyorum söz konusu sevgi olunca....

bursaya gelip gitmişsin kaçırmışım... belki bir daha ki sefere, konuk etmek isterim... sevgiler...