16 Nisan 2010 Cuma

TUTUNABİLENLER

Ben baktım, umutlarım yeşerdi...

Şu yaşama tutunmaya çalışanlara siz de bakar mısınız?

Parçaladı kayaları incir ağacı, parçaladı sarmaşık! Sıkı sıkı yapıştı salyangozlar...

Kayalar sertti, çetindi, acımasızdı! Aldırmadı, çakılan demirin dibinden yol buldu incir ağacı...

Direndi tüm gücüyle, deldi kayaları, başını uzattı gün yüzüne bir başkası...

Ben de varım, ben de yaşamalıyım, onun için de yırttım kayaları, yol verdim aydınlığa...Biz de, biz de, diye göz kırptılar gülümseyerek...

Ben süslenmedim, ben olduğum gibi koştum geldim karşınıza, yapaylığı hiç sevmedim, olduğum gibi, doğal, halimden memnun! Kendim kalıp dostça yaşamak istiyorum aranızda...

Kolay mı bu ortamda yaşamak, türkü söyler gibi yaşama katılmak? Kolay değil biliyorum, ama zor olanı başarmanın da bir onuru yok mu?

Hele bir de insanların duyarsızlığı! Külünüzü, çöpünüzü döküveriyorsunuz, kirletiyorsunuz dünyayı ya, kırılıyorum; üzülüyorum; ama...

Yine de pes etmiyorum. Tohumdan fidan, fidandan orman oluşturuyorum tüm gücümü kullanarak.
Yaprak yaprak, çiçek çiçek karşınızdayım işte...

Yapraklara bakar mısınız? Nasıl da eskiyle yeni el ele, birlikte, sarmaş dolaş! Biri gelmeye, diğeri gitmeye hazırlanıyor. Biri genç, öbürü yaşlı... Birlikte tutunuyorlar hayata!

Günaydın insanlar, günaydın kuşlar, ağaçlar,çiçekler, böcekler; gününüz aydın olsun!
Beni görebiliyor musunuz? Ben önüme dikilen duvarların arasından yol açtım, size ulaşmaya çalışıyorum. Günaydın!


Bizler de uzaktan el sallıyoruz hepinize... Bakın bakın, en güzel çiçekler dünyada açar, işte onlardan bir tanesi:

Açın gözlerinizi, açın açın bakın çevrenize... Ne kadar çok, ne kadar değişik, ne kadar güzel çiçek var etrafınızda. Herbiri ayrı kokuda... Seçin istediğinizi, başınıza taç yapın, yolunuza yoldaş...

Deniz Feneri, bırakın denizcilere yol göstersin!

Bakın bakalım şu kedinin ürkek duruşuna. Kimsesiz, ama umutlu... Yaşama tutunuyor, ciğercinin kedisi olmamak için direniyor... Yaşamak istiyor özgürce sizin gibi, bizim gibi, hepimiz gibi...

Kolay değil biliyorum, ama olanaksız değil...

Gelin yaşayalım, tutunacak bir şeyler vardır etrafımızda, fazla aramamıza gerek bile yoktur belki de. İşte hemen yanıbaşınızda, elinizi uzatsanız tutabileceksiniz.
Hadi ne duruyorsunuz? Uzatın elinizi, yaşama yeniden merhaba diyin...


Ve gitmeden, ŞU güzel insanın yazdıklarına mutlaka bir gözatın!

10 yorum:

Handan dedi ki...

Ne güzel yakalamışsın :)

Profesyonel fotoğraf makinası şart sana bence, canon ya da nikon büyük bir makina almalısın. Onların da otomatik ayarları var ve çektiklerin harika gözüküyor. Bir de ışıkta çekmek çok fark ediyor. Çok daha fazla keyif alacaksın öyle bir makinayla.

Zuzuların Annesi dedi ki...

Çok hoş olmuş,resimli roman tadında,ama dolu,dolu yazılar,boş ve boşuna değil hiç bir cümle...
Tabiat misali çoşmak sanırım tam böyle oluyor:)
Ve yazılarınıza foto eklemeyi öğrenmeniz çok şık oldu hocam,
sevgiler,iyi hafta sonları:)

Zuzuların Annesi dedi ki...
Bu yorum yazar tarafından silindi.
Zuzuların Annesi dedi ki...

Birde aklıma 'Tutunamayanlar' geldi Oğuz Atay'ın romanı...
Sanırım başlık yüzünden:)
Bir ara okumaya başlamış ama yarım birakmıştım:(
Belki bir ara yine?
Neyse tekrar iyi hafta sonları...

aysema dedi ki...

Sevgili Handan,
Yüreklendiren sözlerine teşekkürler. Daha çok acemiyim bu konuda. Yeni makinama alışmaya çalışıyorum. Ama önerilerini aklımda tutacağım.

Yalnız ışıkta çekmek iyi mi kötü mü anlayamadım. Sizden öğreneceğim çok şey var anlaşılan. Teşekkür ediyorum. Sevgilerimle...

aysema dedi ki...

Sevgili Zuzuların Annesi,

Canım benim, o senin güzel bakışınla öyle görünüyor. Ama doğadan ders almalıyız gerçekten.

Tutunamayanlar, Oğuz Atay'ın güzel bir romanı. Ancak tutunabilmek de önemli değil mi? Elimizdekileri kaybetmeden farkına varmalıyız. Son pişmanlık işe yaramıyor sonuçta...

Sevgilerimle.

Handan dedi ki...

İnanamıyorum ama koca bloğumda aradığımı bir seferde buldum :) Bu da küçük bir mucize değil de nedir :)

Neyse konuya gelelim. Bak burada göreceksin ışığın farkını.

http://metebilge.blogspot.com/2006/04/unutma.html

DecisionS dedi ki...

Ben çok sevdim sevgili öğretmenim. Sabah bahçeye çıktım bütün çiçekler aaçmış, annem pek beceriklidir, bizim bulgarlar yaşayamaz çiçeksiz, vaktim olursa çekerim ben de

aysema dedi ki...

Sevgili Handan,

Baktım ve çok beğendim. Ben deneme çalışmalarına devam ediyorum. Bugün de güzel fotolar çektim, umarım yüklediğimde beğenirsin.

Sevgiler...

aysema dedi ki...

Sevgili DecisionS,

Senin sevmen de benim için çok önemli. Hadi üşenme çek o güzel çiçekleri.
Annenin emeğine sağlık.
Sevgilerimle...