29 Kasım 2010 Pazartesi

DÖNDÜM AMA ÜZGÜNÜM













Dönüşüm muhteşem olmadı hiç...

Oysa evime dönmeye pek hevesliydim; yorulmuştum, özel yaşamımı özlemiştim. Gideceğim evime; bilşgisayarımın karşısına geçeceğim, sigaramı rahat rahat tüttüreceğim moduna girmiştim. Balkonlarda acele iki nefes çekmekten sıkılmıştım. Dönme zamanı gelmişti işte.

Sabahleyin teyzesiyle birlikte Ela'yı oyun grubuna götürmüştük. Ben de bol bol fotoğraflarını çekmiştim. Dönüşte göğsüme yaslanmıştı arabada. Anlatmıştım Eya'ya gideceğimizi:
Bak burası sizin eviniz; babaanneler(babi-dede) kendi evlerinde kaldı, anneanne-dede de evlerine gidecekler; telefonda "Elaaaammm!" diyeceğim, sen de "anneannemmm!" diyeceksin, dedimdi. Anlamıştı, denemeler yapıp kucaklaşmıştık. Ancak o an, kapıdan çıkacağımız an her şey alt üst oldu...

İnanın anlatsalar inanmazdım böyle bir şeye...

23 Aylık çocuk, ellerini iki yana açıp önüme geçti ve "ditmeeee!" dedi. Sonra "olmazzz!" dedi, çantamın ve bilgisayarımın çantasının saplarını iki eliyle tutup salona çekmeye çalıştı. Taşıyamadı, yeniden iki kolunu açıp önümü kesti ve beş-altı kez, yalvarır bir ses tonuyla babasından imdat ister gibi, "ııh, baba olmaz, baba olmaz!.." demeye başladı!

Baktık olmayacak, hep birlikte aşağı inelim dedik. Sevindi: "Anneane ev!" dedi. Bize geleceklerini sandı, tekrar tekrar öptük kokladık, sarıldık... Sonra biz arabaya bindik, şaşaladı, el salladık, dedesi arabayı sürdü, uzaklaştık. Annesi,babası,teyzesi ve Ela yan yana dizilmiş, öylece kalakaldılar, gittikçe küçüldüler ve köşeyi dönünce de görünmez oldular...

O görüntü beni perişan etti. Yol boyu gözümün önünden gitmedi. Gitmeyecek de... Bu sevgi gösterisinden mutlu oldum mu? Hayıııırrr! olmadım. Onu mutsuz ettiğim için, üzdüğüm için çok sıkıcı bir yolculuk yaptık. Yol boyunca, eşimle tek konumuz bu oldu. Şaşkın ve mutsuz döndük evimize.
Üzgünüm...

34 yorum:

Parpali dedi ki...

Ne kadar seviyor işte sizi. Kimse istemezki sevdiklerinden ayrı kalmayı ama işte...
Eya'nın yanaklarından, sizin de ellerinizden öperim. Kavuşmak da olacak nasılsa...

Çınar dedi ki...

Ne güzel bir şeymiş bu torun sahibi olmak. Allah ayırmasın canım benim.

Sevgiler

FADİŞ dedi ki...

Tez kavuşursunuz inşallah. İnsanın sevdiklerini geride bırakması zor oluyor ama bir yandan da evim evim güzel evim:)

aysema dedi ki...

Sevgili Parpali,
İki arada bir derede yaşamak gibi oldu bizimkisi. Orda da burada da aklım ikiye bölünüyor. Uzaklık zormuş, keşke aynı şehirde olsaydık.

Çok yoğun geçti günler, seni de özledim. Tekrar geldiğimde bir buluşma ayarlayalım. Gel, gözlerinle gör, ya da Ela'yla geliriz buluşmaya. Ne güzel olur. Sevgilerimle...

aysema dedi ki...

Sevgili Çınar,
İsteyen herkese versin Tanrı'm, gerçekten anlatılacak gibi değil. Onun yanında zaman duruyor.
Teşekkür ederim canım.

aysema dedi ki...

Sevgili Fadiş,
Teşekkür ederim canım. Sırada kitap mim'in var, onu yazacağım. Geciktirdim biraz. Sevgilerimle...

FADİŞ dedi ki...

Yanlış anlamayın, anneciğimden biliyorum, iki gün bizde kaldımı evim diye tutturur, gerçi torunu versem eline onunla birlikte gidecek, dur bakalım biraz daha büyüsün o da olacak inşallah. Bizimki de çok düşkün anneanneye, babaanneye.

aysema dedi ki...

Sevgili Fadiş,
Yok yok yanlış anlamadım, insan hem evini çok özlüyor, hem de çocuklarını,özellikle de torununu. Ah biraz daha büyüsün, elini kaptığım gibi getireceğim, şimdi henüz küçük; ana-baba kuzusu, onlara da çok düşkün. Ayrılık zor gerçekten.
Öpüyorum yavrunu, büyüklere selamlar...

özlem dedi ki...

O ayrılıklar anneanneleri çok üzüyor nedense, biz de bun ancak torun sahibi olunca anlayacağız.
Güzel günlerde tekrar kavuşmanız dileklerimle...

aysema dedi ki...

Sevgili Özlem,
Çok inanılmaz bir sevgi bu ve ancak yaşanarak anlaşılıyor. Dilerim yaşarsınız. Tüm çocuklar analı babalı büyüsün ve büyük anne-büyük baba sevgisini de tatsın. Sevgilerimle...

Zuzuların Annesi dedi ki...

Üzülmeyin lütfen...Sağlıklı,mutlu
olsunlar yeter ki....Hasret zor elbet ama kavuşma şansı var ise sonunda sanırım o bile güzeldir...
sevgilerimle.

haykırış dedi ki...

Sevgili Aysema öğretmenim,
Üzüntü haliniz gözlerinizden mutlak belli olmuştur ama biz yazıya dökülmüş halinizle sizi görünce rabbimden tüm ayrılıkların böylesi bir güzellikte olmasını diledik. Ve Torun sevginin ne menem bir şey olduğunu hissettirdiğiniz için de teşekkür ediyor ve minik Ela'ya da rabbimizden sağlıklı ana babalı uzun ömürler diliyoruz.
Hoş geldiniz sefa getirdiniz.
Sevgi ve saygılar sunuyoruz.
Haykırış ve Eşi

sufi dedi ki...

Aysema'm;
Sanıyorum seni en iyi ben anlarım. 9 günlük bayram süresi sonunda 2yaş 2 aylık torunum Ata İstanbul'da şimdi.Annesi ve babası beni kameraya çekmişti her saat onu seyretmek istiyormuş."Tontiniye bakıcaaam" diye tutturuyormuş, bu da beni üzmeye yetiyor.Dertli dertli de "yeşil ördek gibi daldım göllere" türküsünü söylediğini duyduğumda neler hissettiğimi de sen en iyi anlarsın.Dilerim her anne birgün gelip büyük anne olma mutluluğuna erişir.Ela'ya da anneanneye de sevgilerimle.

sünter dedi ki...

Öglen gimistim sayfana sevgili aysema,
ama öyle icim sizladi ki inan gözyasimla ciktim.
Icim sizladi. Hic bir sey yazamadim.
Belki bunu yasamayana abartili gibi gelebilir bu yazdiklarim ama sen yasadigin icin daha iyi anlarsin.
Hem eya´oldum iclendim hem aysema oldum hüzünlendim:(

Bak hala etkisindeyim sanki yangina körükle gider gibi oluyorum ama......
Neyse yinede Allahin gücüne gitmesin de tüm ayriliklar böyle olsun.
Tez zamanda kavusursunuz insallah.

Sevgiler

kamikaze dedi ki...

Aysema öğretmenim Allah tez vakitte yine kavuştursun.Sizi çook iyi anlıyorum.Bende babaannem evden ayrılma vakti geldiğinde ayakkabısını saklarmışım gitmesin diye.Allah sizi hiç ama hiç ayırmasın.Eya'ya ve sizlere sağlıklı,huzurlu,mutlu bir ömür nasip etsin.Şansı,bahtı her daim açık olsun.Hoşgeldiniz sizi ve yazılarınızı çoook özlemiştik.sevgilerimle.

Handan dedi ki...

Oy, yerim onu ben.

Sokak Kedisi dedi ki...

İşin en zor kısmı vedalaşma anı değil mi Sevgili Öğretmenim, hele ki vedalaşılan canının canı, güzeller güzeli bir torun olunca hüznü de korkunç olur eminim :(

Ama çocuk yüreği ile üzüntüyü de çabuk unutup kendilerini oyalayacak başka birşey bulmaları çok kolay oluyor. O yüzden siz onu üzdüm diye iki kat üzülmeyin ne olur artık.

Özlemek de çok zor tabii :(

laleninbahcesi dedi ki...

Dilekcim, Can artık bizden giderken o kadar zor gidiyor ki, merdivenlerden defalarca geri dönüyor... Bağlanma duygusuymuş bu... Uzmanlar eğer bu olmazssa üzülünecek bir şeydir diyor:))
Bu mimde beni düşündüğüne çok memnun oldum ama daha önce severek yapmıştım...çok teşekkür ederim.
http://laleninbahcesi.blogspot.com/2010/11/kitaplara-dokunmak.html

Gülen Tezer Üstün dedi ki...

Ben bu senaryonun yüzlercesini yaşadım öğretmenim :( Şu an hem sizinki hem benimkiler gözümün önünde resmi geçit yapıp burun direğimi sızlatmaktalar :( İşte birer damla yaşımı da döktüm :(
Allah kavuştursun. Evinize de hoş geldiniz..

aysema dedi ki...

Sevgili Zuzuların Annesi,
Haklısın, uzak olsunlar,yeter ki sağlıklı, mutlu olsunlar tek dileğim bu. Ancak ayrılık anı çok dokundu bana. Sevgilerimle...

aysema dedi ki...

Sevgili Haykırış,
Güzel dilekleriniz için size ve sevgili eşinize çok teşekkür ederim.Dilerim tüm isteyenlerin torun sevgisini tatması. Tüm ayrılıklar böyle olsun, haklısınız.
Sevgilerimle...

aysema dedi ki...

Sevgili Sufi'm,
Tatmayana abartı gibi gelebilir, ama değil işte. Sen de biliyorsun bunu. Ata'yı öpüyorum. Tüm çocuklar analı babalı büyüsün. İyi ki videolar var, fotoğraflar var. Sevgilerimle...

aysema dedi ki...

Sevgili Sünter'im,
Canım benim, duyarlı yüreğini seviyorum. Ayrılıklar, özlemler yaşamın tuzu biberi galiba. İyi olsunlar da uzakta olsunlar diyelim, tüm hüzünler böyle olsun diye de ekliyelim o zaman.Ayçi'ye selam. Sevgilerimle...

aysema dedi ki...

Sevgili Kamikaze,
Hoşbulduk, ben de sizleri ve blogumu özlemişim. Güzel dileklerin için çok teşekkür ederim. Tüm sevenler sağlıkla buluşsun sevdikleriyle. Sevgiler canım.

aysema dedi ki...

Sevgili Handan,
Tam yenecek kıvamda, öptükçe öpesi geliyor insanın. Teşekkür ederim canım. Sevgilerimle...

aysema dedi ki...

Sevgili Sokak Kedisi,
Çocuklar iyi ki çabuk oyalanıyorlar, ama o anı gözümün önünden gitmiyor inan.
Keşke aynı şehirde olabilseydik.
İlgin ve güzel dileklerin için çok teşekkür ederim. Sevgilerimle...

aysema dedi ki...

Sevgili Lale,
Can'ın maceralarını zevkle izliyorum. Biraz da benim Can'ım oldu biliyor musun? "Bağlanma duygusu" önemli dediğin gibi. Çok güzel büyüyor çocuklar...
Atlamışım o yazını, mimi başka arkadaşıma yönlendirdim. İlgine teşekkür ederim. Sevgilerimle...

aysema dedi ki...

Sevgili Gülen'im,
Sen ağlama, dayanamam...
Hepimizin yaşamında zaman zaman ayrılıklar, özlemler oluyor. Bunların en güzel yanı yeniden kucaklaşmaların vereceği mutluluklar. Sevgi kolay elde edilmiyor, onun için de üzerine titremek gerekiyor değil mi? Hakan'a da sevgilerimi gönderiyorum. Babana selamlar...

yeşilanne dedi ki...

Yazınızı okurken o kadar duygulandım ki.. Benzer sahneleri annanesi ve oğlum' da yaşadı geçen gün.Bu kez giden annane değil bizdik ve geride bakakalan dede ve annaneydi. Yol boyunca ''annane alo,annaneeee'' diye naralar attı ve yüreğimi ezildi.

Demem o ki bu gurbetlik zor zanaat, 3 saat 15 saat farketmez. Bu iş zor iş.

aysema dedi ki...

O minik yüreklerin sevgisi her şeye değer, nasıl da biliyorlar candan sevenleri. Yaşamak gerekiyor. Yaşayanlar çok daha iyi anlıyor. Öpüyorum yavruyu. Onları uzaktan sevmek de güzel. Yeter ki mutlu, sağlıklı, analı-babalı büyüsünler. Hasretlik zor, haklısın.
Sevgilerimle...

k.i.s.d. dedi ki...

Canım Aysema öğretmenim :)
Hüzünler, üzüntüler, özlemek, ayrılmak bütün bunlar hayatın gerçekleri. Ela da bunları tadıyor ya iç içe. Ona hayatı ne güzel öğretiyorsunuz. Ve sizi bu kadar çok sevmesi ne güzel. Bayılıyorum :)

Ek olarak Ela'nın kareli pantolonuna da bayıldığımı ekliyorum. Sevgilerimle.

aysema dedi ki...

Sevgili k.i.s.d,
Sorumluluk anne-babada olunca biz büyük annelerin işi daha kolay oluyor. Bize daha çok oyun kısmı düşüyor. İnsanı o saf çocukluk günlerine taşıyorlar. Fotoğraflardan sizlerin yavrularınızın büyümesini de izliyorum. Sizler gibi ana-babaları olduğu için çok şanslı cocuklarınız. Özledikçe koşuyoruz biz de.
Sevgilerimle...

Hülyanın Tunası dedi ki...

Sabah sabah gözlerimi doldurdunuz valla.Eya kuzusunun nasıl engel olmaya calıştıgı çok iyi canlandı gozumde.
annemlerle her kavuşma ve ayrılı anında benzer şeyler yaşanıyor. her seferinde gozu yaşlı bi anneanne ve dede bırakıyoruz arkamızda.
iyi ki var guzel anneanne-babaaane ve dedeler

aysema dedi ki...

Sevgili Hülya'nın Tunası,
O an hala gözümün önünden gitmiyor, ve düşündükçe gözlerim doluyor. Uzaklık zor, keşke yakın olabilsek. Neyse yakında doğum günü için Eya hanıma gideceğiz. Özlem gidereceğiz.

Dilerim isteyen herkesin torunu olur, dünyanın en güzel duygusunu yaşar. Yavrular da sevgiyle büyür.
Tuna'nın maceralarını da takip ediyorum. Maşallah çok tatlı. Sağlıkla büyüsünler. Uzaktan öpüyorum onu da. Yorumun için çok teşekkür ederim. Sevgilerimle...