15 Şubat 2013 Cuma

YORUMLARA YANIT VERMELİ Mİ VERMEMELİ Mİ?

Sevgili dostlar, uzun zamandır bloguma yeterli zamanı ayıramadım; dolayısıyla yorumlara da yanıt veremedim. Öncelikle tüm yorum gönderen dostlarıma teşekkür ediyorum, yanıt veremediğim için de özürümü kabul etmelerini diliyorum. 

Haksızlık olmasın, öncekilerden başlayıp sırayla yanıtlayayım düşüncesindeydim; ancak olmadı, biriktikçe birikti, ne öncekilere yanıt verebildim ne de sonrakilere... 

 Yorumların yanıtlamasını önemsiyorum. Yazdığım yorumun yanıtını okumak için geri dönüşler yapıyorum, yanıtlandığını görmek beni mutlu ediyor. Ben bunu yapamadım. Yapamadığım için çok da rahatsızlık duydum. İzninizle, son yazımdan başlamak istiyorum yanıtlarıma; geri dönüşler zor olacak, tekrar özür diliyerek paylaşmak istedim.

Bu konuda farklı görüşte olan arkadaşlarımız var. Kimisi ben söyleyeceğimi yazımla söyledim, diye düşünebiliyor; yanıtı gereksiz görüyor. Ben öyle düşünmüyorum, sadece zamansızlıktan yazamadım. Yoksa yorumlar bakış açımıza zenginlik katıyor, farklı boyutları düşündürüyor, bizi motive ediyor, yazma isteğimizi kamçılıyor;  en önemlisi de dostluk köprülerini pekiştiriyor. Ve yorumumuza verilen yanıt ise en azından önemsendiğimizi gösteriyor...

Sizlerin değerli görüşleriniz benim için çok önemli, bilmenizi istedim.
Dostlukla...

12 yorum:

Özgür dedi ki...

Bence vermeli. Yorum da yapılmalı okunan bir yazıya. Hem okuyan hem yazan önemsendiğini bilmeli.

lale dedi ki...

Dilekcim
Ben yorumlara cevap vermeyenler grubundanım:))
Asla ve kat'a önem vermemezlikten değil. Öyle oldu ta baştan beri...Benim okuyucularım da alıştı artık soru sormak yerine yazımla ilgili görüşlerini yazıyorlar. Ama direk özel soru soran olursa cevaplıyorum. Benim blog arkadaşımdan çok dışarıdan sessiz takip edip, yorumlarını ve sorularını mail yoluyla yapanlar var. Bu da kendiliğinden gelişti böyle de aramızda sanki bir kırmızı telefon hattı oluşturdu:))

Ama seni okuyunca dedimki, bir yazımda sorayım bakayım cevap yazmamı tercih edenler var mı?

Sevgilerimle

aysema dedi ki...

Sevgili Özgür,
Haklısın, yazmak kadar yorum almak, gelen yorumları yanıtlamak da önemli. Gerçi her zaman yorum yazamıyoruz, sessizce okuyup geçiyoruz bazı yazıları. Bu beğenmediğimiz anlamına da gelmiyor. Bazen ne söylesek boş duygusuna kapılıyoruz, bazen ne söylesek az diye düşünüyoruz, bazen zaman darlığı yaşıyoruz... Keşke hep yazabilsek...

bücürükveben dedi ki...

Aysema'cığım öncelikle nezaketin, inceliğin için kendi adıma teşekkür ediyorum:)

Konuya gelince ben yine kendi adıma yorumlara cevap yazılmasından hoşlanıyorum. Ama sadece hoşlanıp-hoşlanmamak konusu değil bu bazen gerekli de, mesela akp'yi Tayyip'i eleştiren bir yazıma, akp kadın kollarına üye olduğunu bildiğim bir arkadaş yorum yazıyor, yorumunda o da beni eleştiriyor (bu doğal)o durumda o eleştiriye yine yorumla cevap vermem gerekiyor, birine cevap verip, birine cevap vermemek de olmaz. En iyisi tüm yorumlara bir şekilde, iki satırla da olsa yorum yazmalı. Yorum kişisel bir mesajlaşma, selam alıp-verme yerine de geçiyor, (çünkü blogda özel mesaj gönderme olanağı yok biliyorsun) mesela son olayda yani Bücürük balkondan düştüğünde herkesle son yazımın yorumlarında karşılıklı konuştuk,onlar durumu sordu, ben anlattım..benzer şekilde bazen bir arkadaşım uzun süre yokluğunda son yazısının yorumlarına göz atmak aklıma geliyor ve bakıyorum mesela grip olmuş yatak döşek yatıyormuş, bir geçmiş olsun mesajı bırakıyorum,böyle...:)))

sonuçta ben yorumlarıma cevap yazılmasından hoşlanıyorum, bana yazılan yorumlara da cevap yazıyorum...

sevgiler:)

aysema dedi ki...

Sevgili Lale,
Ben yorumlara yanıt veriyordum; ancak bir süre veremeyince eksiklik duydum, rahatsız oldum. Benim de sessiz okuyucularım var, ben de sessizce okuyup çıkıyorum çoğu zaman. Kimisiyle özel yazışıyoruz, telefonlaşıyoruz.
Başından beri aynı tutum olunca alışılıyor dediğin gibi. Ancak benimkisi öyle değil, belki de ondan endişelendim.
Sanırım bu konu tartışılmaya değer...
Sevgilerimle...

aysema dedi ki...

Sevgili Bücürükveben,
Duyarlılığın için ben de teşekkür ederim. Dediğin gibi bir kişiye yanıt verip diğerine vermemek olmaz düşüncesinde olduğum için gerçekten yanıt vermem gerekenlere de yazamadım inan. Sıkıntılı bir durumdu. Şu anda olduğu gibi yorumlar aynı zamanda görüş alışverişi yaptığımız bir alan. Değerlendirmekte yarar var.
Evden uzaktaysam blogla ilgilenemiyorum. Çocuklar,özellikle de Ela sözkonusu olunca kendimi bile unutuyorum.Ben aynı anda pek çok işi yapamayanlardanım galiba. Yaptığım iş neyse tümüyle ona odaklanıyorum. Sevgilerimle...

KAMİKAZE dedi ki...

Ne demek Aysema öğretmenim.Ben kendi adıma yorumuma cevap yazmasanız da alınmam.yine de inceliğin için çok teşekkür ediyorum Aysema öğretmenim.İyi ki yazıyorsunuz.

Ben de genel olarak yorumlara cevap vermeye çalışıyorum.

aysema dedi ki...


Çok çok teşekkür ederim Sevgili Kamikaze. İyi ki sen de yazıyorsun canım.
Sevgilerimle...

Asortik Krep dedi ki...

Yorumlara cevap verilmeyen bloglarda kapıyı çalıp içeridekiler evde olmasına rağmen kapıyı açmıyorlar hissine kapıldığımdan yorumlarıma her zaman cevap vermişimdir.. Çok nadir cevap vermediğim vardır sekiz senedir,o da görüş bildirenlerdir mutlaka..

aysema dedi ki...

Sevgili Asortik Krep,
Benzetme güzeldi, eve gelen misafir kendi kendine konuşup gidiyor gibi...
Zamansızlıktan yanıtlayamayınca geri dönüşler zor oluyor, en iyisi hemen yanıtlamaya çalışmak.
Teşekkürler katkın için. Sevgilerimle...

elifinterazisi dedi ki...

Ahh ahh, ben de her zaman cevap yazamıyorum ve çok üzülüyorum. İnsanları önemsemediğimden değil, işin ucunu bir kaçırıyorum, tutabilene aşk olsun.
Sizin bu yazınız benim için de milat olsun inşallah...
Mutlu günler:)

aysema dedi ki...

Herkes yorumları önemsiyordur Sevgili Elif'in terazisi, ancak bazen zorunluluktan yazamıyoruz. Bazı arkadaşlar da yanıt yazmamayı ilke edinmiş. Onlara da saygı duyuyorum. Eşit tutum önemli...
Sevgilerimle...