DİLEK

SİZİN ANNENİZ GÜZEL Mİ?

noreply@blogger.com (aysema) — Wed, 06 Jan 2010 10:16:00 +0000

Tekstil işçiliği ağır işlerden sayılmış. Yasaya göre ağır işlerde çalışan kadınlara her ay beş(5) gün izin verilmesi gerekiyormuş.Gerekçeleri: Kadınların adet sancıları! Ne güzel, ne insancıl değil mi?

Değil, hiç değil! Görünüşte güzel, ama bir tuzak bu...

Şimdi çoğunlukla tekstilde kadın işçi çalıştıran patronlar: "Bu durumda kadın işçi çalıştırmayız, artık!" diyorlar. Ne yapacaklar peki? Kadınları işten çıkaracaklar!

Aslında tekstilde kadınlar bu haklarının farkında bile değil. Her ay beş gün izin kullanan da yok zaten. Adet sancısı bahane, kadınları eve kapatma işi şahane...

Değil adet sancısı, hamilelik izni, süt izni bile patronların gözünde suç unsuru! Bu durumdaki kadınları işten yıldırmak için ellerinden gelenleri yapanların sayısı hiç de az değil ne yazık ki...

Son zamanlarda kadın üzerinden siyaset yapanların özlemi yavaş yavaş gerçekleştirilmeye çalışılıyor gibi geliyor bana! Türbanla yapamadıklarını şimdi kadınlık özelliklerini bahane ederek yapmaya çalışıyorlar...

Kadın dediğin hanım hanımcık olmalı. Evinde oturup çocuklarına bakmalı, eşinin emirlerine boyun eğmeli. Gerekirse ikinci, üçüncü eşlerle kardeş kardeş yaşamalı. Erkek ne yaparsa hoş görmeli. Onu mutlu etmek için kişiliğini yok saymalı...

Neymiş o? Çalışacakmış, ekonomik özgürlüğü olacakmış, çocuklarının geleceği konusunda söz sahibi olacakmış, yanlışlıkları görüp dile getirecekmiş, ülkesinin gelişimine katkı sağlayıp söz sahibi olacakmış! Mış mış da mış mış... Geçin efendim geçin bunları! Kadınlar kırsınlar kıçlarını evlerinde otursunlar! Karınlarının doyduğuna şükretsinler değil mi efendim.

Erkekler işsiz gezerken bu kadınları çalıştırmanın anlamı ne?! Biz önümüzü görür, önümüzü düşünürüz!

Hem fazla dırdır ederlerse bunun dörde kadar yolu var? Gider yenisini alırsın. Peygamber Efendimiz dörde kadar izin vermiş. Gerçi kendisi on birle yetinmiş, o günkü koşullar bunu gerektirmiş de ondan. Kendi kızını tek eş olması koşuluyla evlendirmiş, ama o başka konu şimdi...

Duydunuz mu haberi:

(Darısı başımıza diyerek okuyun lütfen. Az kaldı belki bizde de...)

İran'da önerge olarak sunulan ve evli erkeklerin ikinci bir eşle evlenebilmesinin önünü açan yasa tasarısı Meclis'ten geçti. Yeni yasaya göre evli bir erkek, karısının rızası olmasa bile ikinci bir kadınla evlenebilecek.(Haber 7 Com.)

UMUT'TA BULUŞTUK

noreply@blogger.com (aysema) — Tue, 05 Jan 2010 06:13:00 +0000

Bu yıl yeni yılla birlikte Yağmur'umuzun da birinci yaşını kutladık.İyi ki doğdun, iyi ki girdin dünyamıza Sevgili Yağmur'um... Seni çok seviyorum, bunu sen de biliyorsun artık, anlıyorsun değil mi?

Pazar gecesi yol boyu süren yağmurun eşliğinde döndük İstanbul'dan. Sabah yorgun, ama huzur içinde uyandım. Dışarda zaman zaman şiddetini arttıran kar yağıyordu, iyi ki akşamdan yola çıkmışız diye düşünerek uzun zamandır ihmal ettiğim arkadaşlarımı aramaya karar verdim. İyi ki aramışım. "Geldin mi, bugün arkadaşlarla buluşuyoruz!" dedi telefondaki ses... Nerede, soruma aldığım yanıt, heyecanlandırdı beni. "Karadenizin yöresel yemeklerini yapan yeni bir yer açılmış Balıkçı pazarının üst katında, orada." "Adı ne?" dedim. "Adı Umut'muş!" dedi arkadaşım.

Adı Umut, ne güzel!

Açılmayan valiz, evdeki işler, dışardaki kar hepsi hepsi bir anda önemini yitirdi; Umut'ta buluşmak sardı sarmaladı beni. Hazırlanıp çıktım evden. Koşa koşa yeni yılın ilk buluşmasına Umut'a gittim. Ben dün arkadaşlarımla Umut'ta buluştum.

Hepimiz hepimiz umutta buluşalım. Umutlarımızı birleştirelim. Karanlıkların üzerine umut çiçekleri serpelim. Yeşersinler, çoğalsınlar bizi aydınlık yarınlara taşısınlar...

2010 Umutlarımızın gerçekleştiği yıl olsun...

BU GİDİŞLE YENİ YIL YAZISI YAZAMAYACAĞIM

noreply@blogger.com (aysema) — Wed, 30 Dec 2009 12:15:00 +0000

"ÇOK GÜZEL ŞEYLER OLACAK " demişti.

OLANLARI GÖRDÜK...

Şimdi de:

"GELECEĞİMİZ ÇOK PARLAK OLACAK" dedi.

İNANDINIZ MI?

*Okuyun, kararınızı verin. YALÇIN KÜÇÜK anlatıyor. TIKLAYIN LÜTFEN...

* *Bir de şunu okuyun.

***KAMER GENÇ'e de bir TIK...

NOT: Gözaltına alınan askerler serbest bırakıldı. Ancak suç unsuru kağıttan hala bir haber alamadık. Askere yutturamadıkları kağıdı kim yuttu? KAĞIDIN AKİBETİNDEN ENDİŞE EDİYORUM. BİLENLERİN İNSANİYET NAMINA...

SAVAŞMA SEVİŞ

noreply@blogger.com (aysema) — Tue, 29 Dec 2009 09:08:00 +0000

Sizi bilmem ama ben çok film izledim. Hatta çocuklarım bile şaştı bu işe... Beni eğlendirmek için film izletmek istediklerinde önerdikleri pek çok filmi gördüğüm çıktı ortaya...

Neyse efendim, diyeceğim şu:

Filmin en heyecanlı sahnesini gözünüzün önüne getirin.

Filmin kahramanları içerde, çeşitli planlar yapıyorlar! Kimlerin başına, ne çorap örelimin ya da birilerin başına çuval geçirelim de köşeyi dönelimin hesapları yapılıyor. Anlayacağınız kendi çıkarlarına engel gördükleri kişilere tuzak hazırlamanın peşindeler!

Dışarda, evden biraz uzak köşede bir araba park etmiş durumda. Arabanın içinde iki kişi (biri erkek, biri dişi) suçluları yakalamak için görevlendirildikleri için pusuya yatmış bekliyor. Gözleri, kulakları o evde...

Evdekiler gizli dümenler peşinde oldukları için kapıda izbandot gibi korumalar kuş uçurtmuyor!

Tam da o sırada içlerinden biri park halindeki arabayı farkediyor, elindeki fenerin kirli ışığıyla arabaya yöneliyor...

Tehlike büyük, arabadakiler ne yapsın? Hemen klasik yönteme başvuruyorlar. Ne sihirdir ne keramet diyip el çabukluğuyla soyunup sevişmeye başlıyorlar!

Koruma bakıyor ki arabanın içinde çırılçıplak iki kişi sarmaş dolaş sevişiyor. Zavallı koruma, savaşmaktan unuttuğu bu sahne karşısında bunalıma giriyor.
Başına kendi silahını dayayıp " Kafama sıkar giderim!", şarkısını söyleye söyleye terk-i diyar ediyor!

Herkes korumanın başına üşüşüyor. Bizim gizli görevliler suç üstü yapamasalar bile, suçluların günyüzüne çıkmasını sağlayarak oradan ayrılıyorlar. Kuşku tohumları herkesin yüreğine düşüyor... Suçlular panik halinde oraya buraya saldırıyor. Kendi suçlarını gözden kaçırma telaşı içinde suçsuz insanları karalamak için delil yaratma peşine düşüyor.

Oysa ok yaydan çıkmış, korku da kuşku da dağları aşmıştır. Filmin sonunda gerçek suçlular kendi kazdıkları kuyuya düşüyor, adaletin pençesine düşüyor...

Doğru söyleyin. İzlediğiniz filmlerde buna benzer sahneye denk gelmediniz mi?

***

Yeni yılda savaşlar son bulsun. Herkes sevdikleriyle buluşsun. Sevgi tohumları düşsün yüreklere...

Hırsın gözü kör olsun. Toplumun huzurunu bozan aç gözlülerin gözünü toprak doyursun. Tüm "köstebekler" kendi kazdıkları çukurlarda boğulsun.

ÇIĞLIĞIMA SES VERİN

noreply@blogger.com (aysema) — Sun, 27 Dec 2009 17:47:00 +0000

Son günlerde her yerde pis kokulu olaylar yaşanıyor. Haberciler hangisine yetişeceğini şaşırıyor. Herkes birbirine kızgın, öfkeli, şaşkın, tedirgin...

Ancak bir tanesi var ki tüm toplumu ayağa kaldıracak kadar önemli. Kimseden ses çıkmıyor.

Sevgili dostlar, aydınlar, yurtseverler, CHP, MHP ve hatta AKP'de olan ulusunun geleceğini düşünenler; doktorlar, mühendisler, öğretmenler, öğrenciler, memurlar, işçiler, işsizler , savcılar, avukatlar, polisler , gazeteciler; Türkler, Kürtler, Aleviler tehlike kapıya dayandı, görmüyor musunuz? Bizi birbirimize kırdıracaklar...

Ne dedi, Elazığ Milletvekili Feyzi İşbaşaran, trafik polisleriyle tartışırken:

POLİSİN İÇİNDE ÇETELER VAR!

Ben korkmaya başladım dostlarım, ciddi ciddi korkmaya başladım. Aklıma İran'da yaşananlar geliyor. İran'dan kaçan Felsefe öğretmeninin anlattıkları geliyor. Korkuyorum, endişe içindeyim. İsterseniz paranoyak diyin, isterseniz saçmalık diyin, son aşamaya geldik diye düşünüyorum. Tehlike çok büyük. Tehdit altında hissediyorum. İçerden kuşatılıyoruz gibi geliyor bana.

Aslında herkes bunu biliyordu, ama kimse açık açık dile getirmiyordu. Fethullahçı polislerin olduğunu da itiraf etti iktidar milletvekili. Dürüstçe, mertçe söyledi, gerçi anladığım kadarıyla o Fethullahçı polislerden yana, suçladığı Fethullahçı olmayanlar... Televizyonda (NTV 19.00 Haberlerinde? 25Aralık2009 ) Emniyetin içinde çeteler var, bütün bu olayları onlar yapıyor, dedi. Ve şunu da ekledi: Soruşturma açılsın, açık açık söyleyemediğim tüm bilgileri orada söylerim.

Ve durum bu merkezdeyken AKP HÜKÜMETİ ne için uğraşıyor?

İÇİNDE ÇETELERİN ÇARPIŞTI, KENDİ MİLLETVEKİLLERİ TARAFINDAN SÖYLENEN, POLİSLERE AĞIR SAVAŞ SİLAHLARI ALMA YETKİSİ VERMEK İSTİYOR, BUNUN İÇİN DE ORDUYLA TERS DÜŞÜYOR.

NEDEN?

Polislerimiz bu ağır savaş silahlarını kime karşı kullanacak sorusunun yanıtı boşlukta kalıyor. Polisler iç güvenlikten sorumlu değil mi? Neden onlara savaşta askerlerin kullandığı ağır silahlardan verilmek isteniyor ki...

SAVAŞINIZ KİMİNLE?

Her gün sahte belgelerle TÜRK ORDUSU etkisizleştirilmeye çalışılırken, İçinde çetelerin olduğu söylenen POLİSE AĞIR SAVAŞ SİLAHLLARI alacağız , demenin anlamını birinin çok acele açıklaması lazım! Aklı başında polisleri etkisizleştirmek hiç de zor değil onlar için. Orduya yapılanları da film gibi izliyoruz ekranlardan.

Ordu güçsüzleştirilirken polis güçlendiriliyor... Neden?

Korkun, siz de korkun; kendiniz için korkun, çocuklarınız için korkun ve sesinizi çıkarın. Tepki gösterin. İstemediğinizi belirtin. Sesimizi, çığlığımızı duysunlar.

Polise ve MİT'e SAVAŞ SİLAHLARI ALMA YETKİSİ verecek yasanın çıkmasına şiddetle karşıyım. Siz de karşıysanız lütfen ses verin. Sadece "ben de" diyin, yeter.

Aydınlık bir ülkede, insanca yaşamak isteyen, yurtsever, emekli bir öğretmen olarak bunu bir görev olarak, ulusuma duyduğum bir borç olarak yapıyorum.
Dilerim korkularım yersizdir, yanılıyor olmayı gerçekten çok istiyorum.

not: Lütfen aşağıdaki yazıyı da okuyun:

İran'a Şeriat Nasıl Gelmişti(Soner Yalçın)

DEVRAN AMCA

noreply@blogger.com (aysema) — Sun, 27 Dec 2009 08:53:00 +0000

Devran Amca da kim, dediğinizi duyar gibiyim. Devran Amca bir düş satıcısı... Zonguldak'ın giderek büyüyen oyuncak mağazasının adı bu...

Devran Amca'ya yıllar oldu uğramayalı. Oysa eskiden sık sık giderdim, yanımda çocuklarımla. Onlar kadar, belki onlardan da fazla severdim burayı. Sonra çocuklar büyüdü, sırayla üniversite yolcusu oldu. Ben de unuttum gitti Devran Amcamızı!

Şimdi yeniden geldi, gündemimize oturdu. Yarın gideceğim Devran Amca'ya! Bu beni inanılmaz heyecanlandırıyor...

Hani hepimizin bildiği Affan Dede'si vardır ya Cahit Sıtkının, onun gibi bir şey...

"Affan Dede'ye para saydım,
Sattı bana çocukluğumu.
Artık ne yaşım var, ne adım;
Bilmiyorum kim olduğumu.
Hiçbir şey sorulmasın benden,
Haberim yok olup bitenden.

Bu bahar havası, bu bahçe;
Havuzda su şırıl şırıldır.
Uçurtmam bulutlardan yüce,
Zıp zıplarım pırıl pırıldır.
Ne güzel dönüyor çemberim;
Hiç bitmese horozşekerim.

Şiirin adı "ÇOCUKLUK" .

Çocuk muyuz? Ahh keşke çocuk olsak! Onlar kadar saf, onlar kadar doğal, onlar kadar masum olabilsek! Görmesek, duymasak, bilmesek, yaşamasak çirkinlikleri... Korkmadan, ürkmeden açıklayabilsek duygu ve düşüncelerimizi!

(Cuma günü bir yazı yazdım, korktum, gerçek anlamıyla korktum; yayınlayamadım. Cumartesi günümü aynı endişelerle geçirdim, pazarı da sanırım öyle geçireceğim. Bakalım belki yayınlarım diğer blogumda. Ama şimdi bu konuya girmeyeceğim, sadece haberleri dikkatle izliyorum. Ülkem adına endişelerim var.)

Ben yarın çocukluğuma döneceğim. Torunuma oyuncak seçmek için Devran Amca'nın yoluna düşeceğim. Tek tek elleyeceğim tüm oyuncakları, düşler kuracağım:

Ülkemin tüm çocuklarının mutlu, sağlıklı, gönlünce yaşayacağı bir gelecek süsleyecek düşlerimi. İnsana yaraşır bir dünya dileceğim tüm insanlığa. Savaşlardan, kinden, kavgadan uzak mutlu insanların yaşdığı bir dünya yaratmak için güç birliği içinde çalışan insanları hayal edeceğim. Ben bir günlük de olsa çocuk olacağım...

31 Aralık'ta hem yeni bir yıla gireceğiz, hem de biricik torunumun "Birinci Doğum Günü" nü kutlayacağız. O artık bir yaşında bir çocuk! Tüm çocuklarla birlikte Yağmur'umun da çok mutlu, çok sağlıklı, çok başarılı olmasını diliyorum. O'nu çok seviyorum. Güzel bir dünyada gönüllerince yaşamalarını istiyorum.

Sevgili dostlarım, biliyorum sizlere yeterince zaman ayıramadım, ama gönlüm hep sizlerleydi inanın. Sizleri seviyorum. Hepinizin yeni yılını kutluyorum. Daha nice güzel yıllarda, sevinçlerimizi, mutluluklarımızı paylaşmak dileğiyle...

Not: FaceBlog için yazdım bu yazıyı, sonra buraya da almaya karar verdim. Sevgilerimle.

KURTULDUK (MU) EŞEKLİKTEN?

noreply@blogger.com (aysema) — Fri, 25 Dec 2009 08:55:00 +0000

GENE Mİ ÜZDÜN ANNENİ

Nasrettin Hoca pazardan
Bir eşek satın aldı
Evine götürürken
Yedeğinde çekti onu
Binmeye kıyamadı

Hoca yola çıkarken
Hırsızlar gördü onu
Peşine takıldılar
Eşeğini çalmak için
Güzel bir plan yaptılar

Issız bir yere gelince
Hırsızlardan birisi
Anadan doğma soyundu
Çıkardı eşeğin yularını
Taktı kendi boynuna
Ellerini yere koyup
Eşek gibi yürüdü
Hocanın ardı sıra

Hoca sevine sevine
Akşam ulaşınca evine
Dönüp arkasına baktı
Gördü ki ne görsün
Eşek diye getirdiği
Çıplak bir adamdı

Çıkıştı adama Hoca
Sordu sen kimsin diye
Ben mi dedi çıplak adam
Başından geçenleri
Anlattı ezile büzüle:

Ben küçükken
Yaramaz bir çocuktum
Benzemezdim kimseye
Tanrı beni eşek yaptı
Annemi üzdüm diye

Öptü Hoca'nın elini
Çok sağol efendim dedi
Tanrı razı olsun senden
Sen beni satın alınca
Yeniden insan oldum
Kurtuldum eşeklikten

Yuları boynundan çıkarıp
Hırsızı bırakırken
Sıkı tembih etti Hoca
Haydi git güle güle
Bu sana bir ders olsun
Bir daha anneni üzme

Hocamız ertesi hafta
Yeni bir eşek için
Bir daha gitti pazara
Çaldırdığı eşeğe rastladı
Kimseye duyurmadan
Kulağına fısıldadı:

Seni yaramaz seni
Gene mi üzdün anneni
Sen bu yolda gidersen
Kurtulamazsın eşeklikten

(Ali Yüce)

ÖNCE KURBANIN DERİSİNİ ŞİMDİ ARTIK HEPİSİNİ

noreply@blogger.com (aysema) — Thu, 24 Dec 2009 07:41:00 +0000

Kurban Bayramını oldum olası pek sevemedim. Rahetli annemin sık sık yinelediği bir sözü vardı bu bayramla ilgili: "Hatalı Bayram!"

Bir günde binlerce hayvanın kesilmesi, dağıtılması, saklanması, korunması kolay iş mi?

En zoru da üleştirilmesi! Kime, ne kadar pay düşecek?

Hocaya sormuşlar bunu, söylemiş:

"Başı hocanın,
Döşü hocanın,
Yedi payın beşi hocanın,
Geriye kalanı gelin paylaşalım..."

Şaka bir yana, eskiden deri savaşlarına tanık oluyorduk. Kapanın elinde kalıyordu kurban derileri. Yoksul vatandaşın kestiği kurbanların derisinden kimler kimler köşeyi döndü araştırıldı mı?

Yoksul kişiler kesiyor dedim, çünkü yıllardır kayınvalidem- kayınpederim hiç aksatmadan kesiyorlar kurbanlarını. Daha doğrusu birininkini kesiyorlar, diğerininkinin parasını da Mehmetçik Vakfına bağışlıyorlardı. Gelen teşekkür yazısıyla da mutlu oluyorlardı. Hatta bu yıl kayınvalidem rahmetli olan kayın peder için de "kestirecem" diye tutturdu da zorla vazgeçirdik.Aldıkları bir emekli parasıyla yapıyorlar bunu!

Şimdi görüyoruz ki kurbanın sadece derisini değil, hepsini birden götürüyorlarmış. Aferin onlara! Boşuna dinci olunmuyor değil mi?

Ahh şu işi geriye doğru bir araştırsalar, neler neler çıkar; ama yapmazlar, yapamazlar. Yapmak isteyene de bırakmazlar!

Kurban olam sen söyle, bu işte bizim hiç suçumuz yok mu?

Ek: Kesim işini Mayet denen kesicilere vermişler. Daha önceden de yolsuzluk yapmış olduğu yazılan bu şirket, yargıdan kaçırılmış malum kişilerce ... Kurban vurgununu denetlemeye gelenlere ikram ettikleri kolanın içine koydukları müsül ilacıyla denetçileri tuvalete mahkum etmiş bu uyanıklar. İddialar böyle, yargı sonucunda gerçekleri öğreneceğiz. Dur bakalım ne çıkacak? Nereye giderse gitse de görsek...

BİR GARİP TEDAVİ

noreply@blogger.com (aysema) — Tue, 22 Dec 2009 11:41:00 +0000

Uzun süredir - ya da bana öyle geldi- ne gazete, ne kitap okudum; ne de TV izledim. Böyle olunca haberlere yeniden bakmak beni dehşete düşürdü...

Sabah altı buçukta uyandım alışkanlıkla, Yağmur'umun sesini bekledim. Duyar duymaz yanına koşacaktım, ama dün gece geç saatte döndüğümüzü anımsayınca kalktım yataktan. Biraz dolaştım evin içinde, eşimi işine gönderdim, biriken çamaşırları makinaya attım, hafif bir kahvaltı yaptım. Ve tekrar yattım. Uyandığımda saat on ikiydi!

Dikkat ettinizse Yağmur'um dedim. O artık Yağmur Bebek değil, Yağmur'cuğum benim. Büyüdü, kocaman bir kız oldu. Yeni yılla birlikte birinci doğum gününü kutlayacağız. Anlayacağınız on gün sonra tekrar İstanbul yolcusuyuz. Eşim beni kaçırdı, döndük kendi yuvamıza...

Haberler şaşkına çevirdi diyordum değil mi? Sadece başlıklara bakalım mı?

"Yaratık Tartışması!" ( Kötü söz sahibinindir.)

"Türkiye'de Çarmıha Gerilmiş Gibi Hissediyorum!" ( Valla yalnız değilsiniz, azımsanmayacak kadar çokuz aynı duyguları paylaşan.)

"Komutanlarımızın İntihar(mı) Etmesi!" ( Onlar da aynı duygunun esiri olmuş gibi, yazık bu ülkeye! Sıkılan teşvik kurşunu mu?)

"İşsizlik!" ( Bu gidişle daha çok artacak.)

"Tekel İşçilerinin Eylemi!" ( Biber gazına harcanan parayı verseler durumları düzelecek, ama vermezler, bu kez polisler işsiz kalacak!)

"Ergenekon" ( Açma, yaram sızlıyor! Sanki kaçacaklar, tıkmışlar içeri, oynuyorlar! Çözdükçe dolaşıyor...)

"Akdeniz'de Deprem!" ( Alanya'da babamı aradım hemen, avizeler sallanmış! Aman uzak olsun, son olsun! Bir de depremle uğraşmayalım karda kışta!)

"Zam" (Gözümüz aydın, gizli açık yağıyor vatandaşın üstüne!)

"Suikast İddiası!" ( Bu beni nedense çok güldürdü! Ayna ayna benden büyük var mı, diyen kötü kalpli kraliçeyi çağrıştırdı bana! Pamuk Prenses masalı mıydı, neydi? Oradaki kötü kraliçeyi! )

"Açılım!" ( Kaçılım olmuş galiba, baksanıza eski dostlar birbirine düşmüş, yaratık maratık tartışmaları başlamış. Yoksa bu açılım da Ergenekonun işi mi? )

"Parti Kapatılmış!" ( Tabelacılar sevinmiş! Sevinsin garipler, onlara da iş çıkmış...)

Ancak çıldırdığım haberi Vatan gazetesinde gördüm. Fotoğrafı paylaştım oradan alarak. Hitli bir cahilin tedavi yöntemiymiş bu! Olay korkunç! Sadece olay değil korkunç olan! Çocuğun halini gören aç gözler nasıl kör olmuyor! Ve garip doktorculuk oynayan adamın ayaklarını gören dünya neden dönüyor hala!

EVİM EVİM GÜZEL EVİM

noreply@blogger.com (aysema) — Mon, 21 Dec 2009 23:33:00 +0000

Ben döndüm. Evimi de blogumu da sizleri de çok özlemişim...

"Bülbülü altın kafese koymuşlar, ahhh vatanım!" demiş ya benimki de öyle.

Yorumlar için teşekkürler, şimdi çok yorgunum, daha sonra yazacağım. Herkese sevgiler...

ASABİYİZ

noreply@blogger.com (aysema) — Tue, 15 Dec 2009 10:09:00 +0000

Yolun sonu görünüyor mu ne?

Çok asabiyiz çok! Artık kim ağzını açarsa ona yöneliyor çaresizliğin getirdiği öfke!

Herkes nasibini aldı. Vatandaş azarlandı, askerler karalandı, muhalefet dışlandı, sıra kendine bakanlara geldi!

Dışarda kuzu kuzu meee meee! Süklüm püklüm!

Acısını içerde çıkarıyordu eskiden, şimdi içerdekilerden de çatlak sesler gelmeye başladı. O da bas bas bağırıyor önüne çıkana!

Sağlık mı? Sus, ben en iyisini bilirim. Sen kim oluyorsun?
Başkan mı? Dövsene şu konuşanları, yoksa ben mi döveyim hııı?
Vekiller mi? Sakın ha! Zaten sesleri solukları çıkmıyor, ama ağızlarını kıpırtdatmalarına da izin yok! Hatta nefes bile almasınlar!

En büyük kim? Hadi bakalım, bir acayip yönetim. Açtıkça kapanıyor!

Gitmeyeceğim işte, gitmeeeyeeeceeeğiiiiiim! Yolun sonu görünmüyorrrr! Beraber yürüdük bu yollarda! Döverim hepinizi, yıkarım, yakarım da yine bırakıp gitmem!

Şişşttt okuyucu gülme! Bak çok asabiyim ben, sana da bir kafa!..

Haa ha haaaa! Sadece ben gülerim ona göre! Ha ha haaay!

NEDEN?

noreply@blogger.com (aysema) — Mon, 14 Dec 2009 20:43:00 +0000

Günlerdir yazamadım, yazmak istediğim halde yazamadım.

Fırsat buldukça kitap karıştırdım sadece. Son olarak Virgina Woolf'un "Kendine Ait Bir Oda" sına baktım. Elimden bırakamadım. Özellikle kadınların ve de kadınları anlamaya çalışanların okuması gereken bir kitap.

Kadın ve Edebiyat... Kitabın konusu bu.

"Erkeklerin kadınlara bıkıp usanmadan tekrarladıkları bir soru vardır: " Bizler kadar düşünme yeteneğinizin olduğunu ileri sürüyorsunuz. Madem öyle, neden Shakespare gibi bir deha çıkaramadınız?"

Virginia Woolf kadınlara seslenerek bu soruyu şöyle yanıtlıyor:

"Para kazanın, kendinize ait ayrı bir oda ve boş zaman yaratın. Ve yazın, erkekler ne der diye düşünmeden yazın!"

Kitapta bana ilginç gelen bir şey daha var. Onu da paylaşayım. Yazar, Shakespare'nin kız kardeşinin neden tek satır bile yazmadığını sorguluyor. İlginç değil mi?

Eşim, telefonda, "Neden artık yazmıyorsun?" diye sorduğu için belki de bu kitaptan etkilendim. Bilemiyorum. Ama bildiğim bir şey var.

Biz kadınları ne kendimize ait bir oda, ne çok para kurtarabilir! Bunlar önemsizdir, demiyorum. Ama yeterli değil ! Anneysek eğer, boş zamanı kim kaybetmiş ki biz bulalım. Bulduğumuz zaman da yorgunluktan dermanımız tükeniyor mu ne? Ehh bunun anneanneliği de var değil mi?

Sakın ha, yanlış anlaşılmasın! Yakındığım falan yok, Yağmur Bebek'le aşkların en güzelini yaşıyoruz.

"Hadi bir daha!" diyorum. Sarılıyor bana, kafasını yaslıyor, sokuluyor kucağıma... Bu birkaç kez yineleniyor. Ve o anlarda dünya duruyor, her şey her şey önemini yitiriyor.
İstediğini engelleyen kim olursa olsun, hemen bana bakıyor, "Yardımıma koş!" bakışı fırlatıyor.

Yazmak mı, yaşamak mı , diye sormuştum başlarken blog macerama, bu sıralar yaşamak yanı ağır basıyor. Yaşarken de biriktirdiklerim var, zamanı gelince onları da yazarım değil mi?

GÜLEN KİM?

noreply@blogger.com (aysema) — Wed, 09 Dec 2009 08:54:00 +0000

Tüm ulusun anası ağlıyor...

Peki GÜLEN kim?

ÇOK GÜZEL ŞEYLER OLUYOR MU?

noreply@blogger.com (aysema) — Tue, 08 Dec 2009 11:23:00 +0000

"Çok güzel şeyler olacak..." demişlerdi.

OLDU MU?

Yoksa onların güzel anlayışı bu mu?

"Açılalım" demişlerdi.

AÇILDIK MI?

Açılım diye diye hortlattılar kötülük tohumlarını!

"Analar ağlamasın, barış ollacak!" dedilerdi.

Onların barıştan anladığı bu mu?

Barıştıksa:

Neden kanıyor ana yüreğim!

AŞI OLSAM MI OLMASAM MI DERKEN

noreply@blogger.com (aysema) — Fri, 04 Dec 2009 23:03:00 +0000

Günlerdir domuz gribiyle yatıp domuz gribiyle uyanıyorduk. Kabus gibi!
Ne kadar makale varsa okuduk. Tüm interneti taradık. Karşı olanları da aşıyı destekleyenleri de okuduk. Ben karşı olanlardan yanaydım, kesinlikle hayır derken içim içimi yiyordu. Çünkü söz konusu olan bir bebekti! Ya yanılıyorsak...

Kızım dün işe giderken birden:

-Anne bugün aşıya sen götürür müsün? dedi.

Ben, hiç düşünmeden:

-Hayırrr! diyiverdim.

O da "Peki!" diyip gitti.

Gitti, ama ben çıldıracak gibiyim, yeniden internete saldırdım, okudum okudum okudum... Değişen bir şey yok, hala kararsızım.

Ve bugün sağlık ocağına gittik. Elimize bir kağıt tutuşturdular, imzalayın dediler...

Domuz gribi nedir, başlığı altında kısa bir bilgiden sonra, aşı uygulaması sonrasında ortaya çıkabilecek yaygın (%1-10) durumlar sıralanmış:

*Aşı uygulanan yerde kızarıklık, hassasiyet ya da şişlik
*Baş ağrısı
*Kas ve eklem ağrısı
*Ateş
*Mide bulantısı
*Terleme artışı
*Üşüme,titreme
*Kasık, koltuk altı ve boyun lenf bezlerinde şişlik.

Aşı sonrası nadir olarak ortaya çıkabilecek durumlar da şöyle:

*Ciddi allerjik reaksiyon, anafilaksi
*Bir ya da birkaç sinirde ağrı, nörit
*Trombositopeni
*Nefrit, vaskülit
*Konvülsiyon, ensefalomiyelit, ensefalit gibi nörolojik bozukluklar, guillain barre sendromu, bell paralizisi, demiyelinizasyon bozuklukları
*Okulorespiratuvar sendrom.

Bunların yanı sıra, sağlık personeli ya da toplum tarafından aşılamayla ilgisi olduğu düşünülen ciddi olguların ( ölüm, sakatlık, konjenital anomali ile sonuçlanan veya hastanede yatış gerektiren ) ile kümelenme gösteren durumların bildirilmesi gerekir, deniyor verilen kağıtta.

Evet tüm bunları okudum, kaçsak mı diye düşündüm. Hemşire çabuk olun diye uyardı. Ve ben Yağmur'umun aşısının birinci dozunu yaptırdım. Hemen arkasından bir kağıt da kendim için doldurdum. Hiç mi hiç düşünmediğim halde aşımı oldum. Yavruya yaptırdıktan sonra, kendime yaptırmasaydım olur muydu? Hem yan etkilerini yaşayarak daha iyi anlayacaktım. Şimdilik ikimizde de bir sorun yok...

Kimseye olun ya da olmayın diyemem, karar sizin...

Bizi bu durumlara düşürenler utanır mı ki?

Herkese sağlık diliyorum. İyi tatiller.

BAYRAMI KUCAKLAMAK

noreply@blogger.com (aysema) — Fri, 27 Nov 2009 07:53:00 +0000

Salonun ortasında, yerde, kocaman, çift kişilik bir yer yatağında Yağmur'un sesiyle bayrama merhaba diyerek uyandık.

Kendisine çok yakışan, üzerinde renk renk çiçekler olan pembe taytı ve yine pembe penyesiyle sabahın aydınlık ışıklarında aramıza düşüverdi. Dedesinin anneannesinin bayramını kutlamaya gelmiş!

Sarıldık, koklaştık, şarkılar söyledik, oynadık oynadık oynadık...

Bayram işte bu...

Bayram, Yağmur Bebek olup kucağımıza düştü. Biz bayramla doyasıya kucaklaştık. Mutluluk yağmur yağmur ıslattı her zerremizi... Bundan büyük mutluluk yoktu bizim için. Bayram Yağmur Bebek'ti, çocuklarımızdı, onlarla birlikte olmaktı...

Siz de çevrenize alıcı gözlerle bir bakın! Belki başka biçimde, başka görünümde gelmiştir size de bayram... Kucaklayın, sarılın, bırakmayın onu, bayramı kucaklayın... Sevgi sözcükleri mırıldanın kulaklara!

Uzaktaysa telefonun tuşlarına dokunun! Varsın gizli dinleyicileriniz olsun, üzülmeyin, dinlesin onlar da! Siz sevgi cümlelerinizi kurun, ulaştırın sevdiklerinize... Belki duyarlarsa söylediklerinizi onlar da sevgiyi, saygıyı, dostluğu, insanlığı öğrenirler, yaptıkları çirkinliğin ayırdına varırlar. Utanırlar! Siz boşverin onları, kucaklayın sevdiklerinizi. Bayram sevdiklerimiz, ya da bizi sevenler değil mi zaten. Hep birlikte sıkı , daha sıkı sarılalım sevgililerimize...

"Keşke" lerimizi bugünlük bir kenara bırakalım. "İyi ki" lerimizi görmeye çalışalım. Ben de öyle yapacağım...

İyi ki bu blogu açmışım. İyi ki sizleri tanımışım. İyi ki okuyor-yazıyor-paylaşıyorsunuz. İyi ki buradan tüm dostlarıma, sevdiklerime sesimi duyurabiliyorum. Hepsinin ayrı ayrı bayramını kutluyorum.

İyi ki, iyi ki...

ÖĞRETMENLER GÜNÜ KUTLU OLSUN

noreply@blogger.com (aysema) — Mon, 23 Nov 2009 22:31:00 +0000

"Gelecek gençlerin, gençler de öğretmenlerin eseridir."

Yazamıyorum bu sıralar. Zamanım yeterli değil, ancak yarın ( bugün oldu aslında) Öğretmenler Günü olunca yazmadan duramadım.

Tüm öğretmenlerin gününü kutluyorum. Her biri bu ulus için, bu ulusunun çocukları için var güçleriyle çalışıyor biliyorum. Tüm sorunlara rağmen, karşılıksız sevmeye devam ediyorlar, edecekler...

Değerleri bilinmese de, hak ettikleri saygınlığı göremeseler de onlar öğretmenlik gibi önemli bir mesleğin neferleri olarak gençlerimize ışık saçacaklar.

Yolunuz aydınlık, başarılarınız kalıcı olsun. Sizlerin başarısı ulusumuzu aydınlık yarınlara taşıyacaktır.

Hepinizi saygıyla selamlıyorum...

Ek: Google çok beğendim, teşekkürler.

TÜRK KADINI ÇILDIRDI

noreply@blogger.com (aysema) — Fri, 20 Nov 2009 18:28:00 +0000

LÜTFEN İZLEYİN...

TIK

GECE MESAİSİ

noreply@blogger.com (aysema) — Thu, 19 Nov 2009 02:51:00 +0000

Gece üç buçukta uyandık, saat beşe geliyor...

İnsan kendisi yapınca fark etmiyor, ancak çocuğunu izlerken işin ne kadar zor olduğunu daha iyi anlıyor!

Bebeğim ve bebeğimin bebeği biraz önce uyudular, ben uyanığım bu saatte... Annelik zor be blogcum! Altı buçukta uyanacak yavru, anne sekizde işe gidecek...

Şimdilik ben buradayım. Güzel mi güzel zamanlar geçiriyorum Yağmur'umla, ama nereye kadar? Hafta sonu eşim geldi gitti. Yine gelir. Ancak hiç kolay değil.

Bence aile bireyleri aynı şehirde yaşamalı. Gel, denince koşmalı, biz büyüklerin bir eli yavrulara uzanmalı! Herkes ayrı yerde olunca insan bölünüyor. Kimseyle yeterince olunamıyor. Biriyle birlikteyken aklı diğerinde kalıyor.

Neyse ben kaçıyorum, içimi döktüm rahatladım. Altı buçukta mesaim başlıyor Yağmur Bebekle. Yarın uzun bir gün olacak. Yağmur'umun annesinin toplantısı da var.

Biraz daha uyumalıyım değil mi?

PEH PEH PEHHH!

noreply@blogger.com (aysema) — Tue, 17 Nov 2009 09:50:00 +0000

"İki kişi telefonla konuşurken
Olmayalım hemen üç kişi"

Cemal Süreya

Telefon dinlemeleri ayyuka çıkınca mı aklınız başınıza geldi?
Yasa çıkaracaklarmış!
Peh peh pehhh!

Suç üstü mü oldunuz?

BİR PARMAK BAL ÇALMAK

noreply@blogger.com (aysema) — Thu, 12 Nov 2009 12:32:00 +0000

Sevgili Kürt Kardeşlerimiz, Sevgili Dindarlarımız, Sevgili Alevi Dostlarımız, Sevgili Arkadaşlarımız!

Farkındasınız değil mi? Hepimizin ağzına bir parmak bal çalarak işi götürmek istiyorlar, ama yere dökülen bal şisesi onların ayaklarını kaydırmaya başladı. Kaydıkça telaşlanıyorlar, telaşlandıkça foyaları ortaya çıkıyor.

Açılım maçılım, demokratikleşme memoklaştırma, türban mürban, birlik mirlik, dayanışma mayanışma bahane, paldır küldür gidilen yol şahane(!)

Hani kavgada yalancı pehlivanlar vardır, hem karşı tarafa saldıracak gibi yaparlar, hem de tutun beni anlamına gelecek şekilde "tutmayın beni" diye bağırırlar. Yaşadıklarımız buna benzemiyor mu?

Sen tek başına yedi yıldır hükümet olacaksın, bütün sorunları çözeceğim diyeceksin, sonra da toplumun her kesimini gerecek tartışma ortamı yaratacaksın, olacak iş mi bu?

Muhalefet sert olabilir, ama hükümet ortamı germez, aksine sakinleştirmeye çalışır. Milli birlik bütünlük diyip toplumu germenin, ayrıştırmanın çözüme ne faydası olur ki?

Hükümet kasıtlı olarak bunu yapıyor. Çünkü kimse onun umurunda bile değil. Her ağıza bir parmak çalıp durumu idare etmek istiyor. Her şeyi, herkesi araç olarak kullanmak istiyorlar, amaçları için...

Şu telefonları dinleme işinin insan haklarıyla, haberleşme özgürlüğüyle, demokratikleşmeyle, birlik bütünlükle, kürt açılımıyla bir ilgisi olabilir mi?

Oyun içinde oyun oynanıyor ülkemizde.

Bu oyuna alet olanlar hepimizi felakete sürükleyeceklerdir.

MUTFAK

noreply@blogger.com (aysema) — Wed, 11 Nov 2009 22:38:00 +0000

Bir haftadır İstanbul'dayım, Yağmur'umla tatlı zamanlar geçiriyorum. Onu öpüyorum, kokluyorum, özlem gideriyorum. Bol bol oynuyoruz birlikte, aramızda yaş sınırı kalmıyor böyle zamanlarda.

Bu arada zaman zaman balkon ziyaretlerim de sürüyor malum nedenle... Özellikle akşam saatlerinde karşı apartmanlarda çok ilginç görüntüler oluşuyor. İstemeden "biri sizi gözetliyor" durumuna düşüyorum.

Sekiz katlı bir apartmanı gözünüzün önünde canlandırın. Üst üste sekiz mutfak penceresi ve sekiz bayan! Birbirinden habersiz yemek, bulaşık gibi işlerle uğraşıyor... Erkekler yok, bazen birinde bir an görünür gibi olsa da kısa sürede gözden ırak oluveriyor.

Sizce de bu işte bir yanlışlık yok mu? Acaba biz kadınlar mutfağı ele geçirdik de, erkekleri yanaştırmıyor muyuz? Yoksa erkekler mi kaçıyor mutfaktan?

Peki biri mutfaktayken diğeri ne yapıyordur dersiniz?

AÇILIP SAÇILALIM

noreply@blogger.com (aysema) — Tue, 10 Nov 2009 06:48:00 +0000

1 YARSAV Başkanı Ömer Faruk Eminağaoğlu hakkında, “Cumhuriyet mitinglerine katılmak, Cumhurbaşkanı’nın seçimi sürecinde açıklamada bulunmak” suçlamaları bulunuyor...

2 Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı Osman Kaçmaz hakkında, “mesleğin şeref ve nüfuzu ile şahsi onur ve saygınlığını yitirdiği” suçlamaları bulunuyor...Hakİm Kaçmaz Cumhurbaşkanı Abdullah Gül hakkında, “Kayıp Trilyon” davasında “şüpheli” sıfatını kullanmış ve yargılanması gerektiğine karar vermişti. Başbakan Erdoğan hakkında “Sayın Öcalan” sözünü kullandığı gerekçesiyle Ankara Başsavcılığı’nın verdiği “takipsizlik” kararını kaldıran Kaçmaz son olarak YARSAV Başkanı Ömer Faruk Eminağaoğlu’nun 11 ayrı telefonunun ve Yargıtay’ın dinlendiği iddiasıyla TİB, Emniyet ve MİT görevlileri hakkındaki suç duyurusu üzerine Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından “Takipsizlik” kararını kaldırarak “soruşturmanın genişletilmesine” karar vermişti. Kaçmaz’ın bu kararının ardından TİB’de bir ahkim ve üç uzman bilirkişi inceleme yapmıştı. Bakanlığın ihracını istediği iki yargı mensubunun ismi en son TİB’de yapılan arama nedeniyle bir arada geçmişti. Osman Kaçmaz, Eminağaoğlu’nun yaptığı suç duyurusu üzerine Ankara Başsavcılığı’nın verdiği takipsizlik kararını kaldırmış ve TİB’de bir hakim tarafından inceleme yapılması gerektiğine karar vermişti. Bu inceleme geçen hafta yapılmıştı.

Vatan Gazetesi'nden

Ben Cumhuriyetimizin savcılarına bakıyorum uzun... İçlerinden ikisinin - Eminağaoğlu ve Kaçmaz - fotoğraflarını gözümün önüne getiriyorum.

Sonra da Adalet Bakanımızın... Siz de bakın lütfen.

İki ayrı dünya, birbirinden ne kadar uzak! Sadece fotoğrafları bile her şeyi anlatmıyor mu?

Bugün 10 Kasım... Şu anda devlet erkanı Aslanlı yoldan Anıtkabir'e doğru ilerliyor...

Hep birlikte:

"Açtığın yolda, gösterdiğin hedefe hiç durmadan yürüyeceğime ant içerim... Ne Mutlu Türk'üm Diyene" diyorlar saygı duruşunda.

Aynı gün öğleden sonra açılıp saçılacaklar, özde mi sözde mi, göreceğiz...

EK 1: BU AKŞAM TAM 20' DE "SÜREKLİ AYDINLIK İÇİN" IŞIKLARIMI YAKIP SÖNDÜRECEĞİM, YAKIP YAKIP SÖNDÜRECEĞİM...

ATATÜRK'LE SONSUZA

noreply@blogger.com (aysema) — Mon, 09 Nov 2009 19:30:00 +0000

1981

193∞

YAŞIYOR

YAŞAYACAK

DERSİMİZ ATATÜRK

noreply@blogger.com (aysema) — Fri, 06 Nov 2009 06:44:00 +0000

Şu Çılgın Türkler kitabının yazarı Turgut Özakman'ın senaryosunu yazdığı, Hamdi Alkan'ın yönettiği "Dersimiz Atatürk" filminin çekimleri başlamış.

Filmde Atamızı Halit Ergenç canlandıracakmış. Yakışır... Aynı zamanda Anıtkabri ziyaret edenler de filmde görev almış olacakmış. Yanlış anlamadımsa 10 Kasım'da Anıkabre gidenleri de çekeceklermiş film için. Keşke gidebilseydim, ama sanırım gidemeyeceğim. Atatürk filminde yer almak düşüncesi bile heyecanlandırıyor beni...

Film 19 Mayıs'ta gösterime girecekmiş. Merakla bekliyorum.

"Ey
beni
ağzı açık
dinleyen adam!
Belki arkamdan bana
bu kalbini
haykırana
"kaçık"
diyen adam!

Sen de eğer
ötekiler
gibi kazsan,
bir mana
koyamazsın
sözlerime."
Nazım Hikmet işte böyle seslenmiş birilerine...

En güzel dersimiz Atatürk'tür, iyi anlamak gerekiyor onu. Başlayın çalışmaya...

BİZE BAĞLI

"Bu akşam da gönlünce bitmediyse gün
Demek tümü bizim omuzlarımızda yükün
Gelin buna bir çare bulalım.
Bunca olduğumuz gayrı yetmiyor
Yarın daha iyi adam olalım
Yarın daha sağlam daha akıllı
Yarın daha sevdalı daha haklı
Günün bize bağlı olduğunu bilelim.
(M.C.Anday'dan)