Şimdi İstanbul'da olmak vardı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Şimdi İstanbul'da olmak vardı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

12 Şubat 2010 Cuma

BOĞULUYORUZ


İstanbul, dünyanın en güzel şehri...

Şehir sözcüğüne "idi" eklemek istemiyorum, çünkü hala çok güzel yerleri var. Ancak zevksizlik, plansızlık halinde hızla geriliyoruz...

Görüntü çarpıcı değil mi?

Aradaki bina, 18. yüzyılın sonlarından kalan bir köşk. Av köşkü olarak kullanılmış bir zamanlar...

Diğerleri 21. yüzyıldan, İstanbul'un Kültür Başkenti olduğu, 2010 yılından...

Yakışıyor mu?

Boğuluyoruz!

13 Eylül 2009 Pazar

KÖPRÜLER YAPTIRDIM

BOŞA KOSTAKLANMA
DENGİM DEĞİLSİN

KARAM

"Köprüler yaptırdım gelip geçmeye
Çeşmeler yaptırdım suyun içmeye karam
Kavli karar ettim alıp kaçmaya
Boşa kostaklanma kostak değilsin karam

DEĞİLSİN KARAM
AMAN AMAN
DEĞİLSİN VAY VAY

Armudu dalında pazar eyledim
Kaşına gözüne nazar eyledim karam
Seksen şeftaliye pazar eyledim
Yanılmış da yüz almışam bilemem karam

BİLEMEM KARAM
AMAN AMAN
BİLEMEM VAY VAY

Çıkma pencereye zülfün tellenir
Beyaz giyme eteklerin kirlenir
Gitme meyhaneye adın dillenir
Boşa kostaklanma dengim değilsin karam

DEĞİLSİN KARAM
AMAN AMAN
DEĞİLSİN VAY VAY
"


Ne dersiniz, üçüncü köprü yapılsın mı?

27 Nisan 2009 Pazartesi

SELAM


Çok olmuş yazmayalı. Neler neler birikti...

19Nisan'dan bu yana İstanbul'dayım. Dayanamadık, yine geldik. Yağmur ve İstanbul... İkisine de doyulmuyor. Sayılı günler tükendi, bugün yolda olacaktım, üç gün daha, diyip bileti ertelettik, anlayacağınız uzatmaları oynuyorum...

Yazamadım, hiç olmazsa yorumlara yanıt vermek isterdim, ama bilgisayarım çöktü. Kafası bozulmuş . Çocuklar beynini değiştirdiler de girebildim. Tüm yorumlara teşekkür ediyorum. Eve dönünce yanıtlayacağım. Gecikmeden ötürü özürlerimi kabul edin lütfen...

Fazıl Hüsnü Dağlarca'nın şiiriyle veda edeyim şimdilik.


Anneanneciğim, anlattı yeni öğretmen gülerek
Tartmışlar ışıkla karanlığı
Yüz milyonda biri gelmiş
Işık karanlığın.

Demişler ki
İlkin
Işık olsaydı
Olmazdı karanlık.

Düşünmüşler biraz
Değil mi ki parlamaktadır
Öyleyse
Karanlıktan sonradır ışık.

Ekledi öğretmen
Korkmayın çocuklar
Bundan sonraki yol
Karanlıklara doğru.

Anneanneciğim ne güzel
Ne uçsuz bucaksız yaşama bu, şaşıyorum.

15 Mart 2009 Pazar

OHHH İSTANBUL ve YAĞMUR



Yok çağırmadılar! Bekledik bekledik çok bekledik... Ha bugün çağıracaklar, ha yarın çağıracaklar diye diye bir ay olmuş buradan gideli. Beceremezler, yapamazlar, yorulurlar, sıkılırlar; çağırırlar dedik, ııhh yok çağırmadılar! Biz kendiliğimizden kalktık geldik...

Biz iyiyiz, ama isterseniz gelin, özledinizse gelin!

Özlenmez mi? Özledik, çok özledik; kalktık geldik işte. Gördük ki her şey yoluna girmiş, düzenler kurulmuş, işler tıkır tıkr yürüyor. Yağmur Bebek mutlu,annesi- babası mutlu ve de huzurlu...

Resimlerle, videolarla bir yere kadar oyalanıyor insan, avunuyor. Ama ya kokusu? Kokusu gelmiyor resimlerden, sadece buram buram özlem kokuyor, Yağmur kokmuyor, burnumun direğini sızlatıyor...

Öpmek, koklamak isteği dayanılmaz olunca kalktık geldik, kendiliğimizden. İsterseniz gelin dediler, istedik geldik işte... Üçüncü gün bugün, bugün pazar...

İstanbul çok güzel, Yağmur Bebek ondan da güzel (benim için)... Konuştu, konuşacak duygusu uyandırıyor ağız hareketleri. Bir çaba bir çaba ki sormayın gitsin. Sesler çıkarıyor, selerimize bebekçe yanıt veriyor, gülümsüyor, kahkaha atıyor.

Mutluluktan uçuruyor bizleri, mutluluk sarhoşu yapıyor...Haberlerden uzak kalmayı başarabilsek, ahh bunu başarabilsek...

Dedesi şu anda Yağmur Bebek'le oynuyor, ona şarkılar söylüyor:(Birini yazayım bari.)

"İstanbul'un Kız Kulesi , aman Allah!
Aşıklar iskelesi,
Kıyısında cananın ışıldıyor küpesi
(Kucağımda Yağmur'un ışıldıyor gözleri)

İstanbul'un Moda Koyunda
Canan benim boyumda
Kıskananlar kıskansın
Alacağım sonunda!

Canan ey, canan ey,
Yağmur ey, Yaaaağğmurr eyyy..."


Urfalı Babi, bir zamanlar söylüyormuş bu şarkıyı. Ben hiç dinlemedim, eşimden duydum sadece... Sizlerden duyan var mı?
İşte bu şarkı ,dedesi tarafından Yağmur Bebek için ninni haline dönüştürülmüş oldu. Umarım telif melif istemezler bizden...

Şimdi Yağmur'un sesini dinlemek istiyorum, izninizle...

19 Aralık 2008 Cuma

BİZ BULUŞTUK




Sevgili Parpali'yle buluşmamızı anlatmaya geçmeden önce bir İstanbul manzarası göndermek istedim. Kime mi? Tüm deniz sevenlere... Başka? İstanbul sevdalılarına... Ve "Ahh şimdi İstanbul'da olmak vardı!.." diye özlem içinde olanlara... Umarım beğenirsiniz?





Efendim Parpali ile Bostancı'da karalaştırdığımız yerde saat 21.00'de buluşacaktık. Sevgili Parpali dayanamamış, kursundan erken çıkmış.
Ben: "Dersten kaçtın mı Parpali?" diyorum.
O : "Erken ayrıldım, öğretmenim!" diyor.

Parpali tlf. ettiğinde henüz hazırlanmamıştım. Çabucak giyindim, anne ve karnındaki bebişi de peşimden sürükleyerek buluşma noktasına yöneldik. Büyük bir caddenin karşı kaldırımında uzaktan onu fark ettim. El salladım, el salladı... Buluştuk!





Parpali beklediğimden gençti, ancak yaşına göre çok da olgundu... Güzel mi güzel, tatlı mı tatlı bir insan! Düşünüyorum, onu yaşantımda nereye koyabilirim? Kızım diyemiyorum, arkadaşım da...
Sanırım ikisinin arasında bir yere geldi kuruldu yüreğimde. Sevdim onu, dersem siz anlarsınız zaten değil mi?

Parpali'ye çiçek almayı planlamıştım. Evden aceleyle çıkınca onu bile yapamadım. Oysa o güzel yürek beni hem çok mutlu , hem de biraz mahçu
p etti!

Fazıl Hüsnü Dağlarca'nın bir şiir kitabını almış benim için Sevgili Parpali. Elimizdeki kitap o, sevgili okur!





İşte Parpali'nin armağanı, siz de görün istedim. Ve kapağını açıyorum. Onun güzel yazısıyla güzel yüreği bir kez daha karşıma çıkıyor:

"Bu puslu İstanbul akşamına şiirin beyaz sayfaları hatıra olsun istedim."
Parpali
18.12.2008

"Yüreğim kanatlanıp uçacak!" Başka nasıl anlatacağımı bilemiyorum bu duygumu...



Fotoğrafta gördükleriniz Doğu Karadenizin bağrından kopup gelmiş kiviler... Buraya Sevgili Parpali'nin çantasından düşmüş efendim... Buyurun, siz de tadın.

Fındık üreticisinin yeni alternatifi olma yolunda... Benden uyarması!




Bunlar da kivinin tehdidi altındaki Parpali fındıkları, kırılmayı bekliyor.
Yetkililer fındık üreticisinin emeğinin karşılığını vermezse sanırım fındık yerine kivi yiyeceğiz. Tabi yerseniz!



Şairler, "Bekleyenim olsa da razıyım kavuşmasam!" deseler de kavuşmak güzel sevgili okur. Dilerim her gönül sevdiğiyle tez zamanda buluşsun, herkesin kavuşacağı yürekler olsun...

KİMSE YOK MU

"bu geceyi bağırtan ben değilim bu geceyi bu bir yürek gibi buğulu bu uğultulu yangın gecesini rezil rezil bağırtan ben değilim gem...