Bugün duyulması gereken en son cümle bu olsa gerek, ama duydum işte, hem de bana söylendi; hem de sevgili eşim tarafından!
"Sen ayak altında dolaşma istersen, git bekçinin evine!"
Bir de kovuldum, evden kovuldum anlayacağınız. Oysa dün akşam "Yarın 8 Mart, Emekçi Kadınlar Günü" demişti, unutmuş olamaz. Yoksa emekliler, emekçi sayılmıyor mu? Ben bilemedim, "Git istersen, ayak altında dolaşma!" dedi. Tamam ev usta kaynıyor, ben ortada kaldım, hava soğuk, yorulma, üşüme, demek istedi; ama böyle de söylenmez ki! Hem de Dünya Kadınlar Günü'nde...
Kutlu olsun herkese diyorum , kadının, emekçi kadının; erkeğin, emekçi erkeğin emeklerinin boşa gitmeyeceği zamanları da görürüz inşallah...
Haa biraz önce geldi, elimdeki nescafeyi ona verdim, ne yapayım evimin direği olur kendisi, üşümüş kıyamadım!
Mart, martlığını yaptı yine... İşin sonuna yaklaşmışken, yağmura razı olmuşken dolu yağdırdı ya başımıza, alacağı olsun! Ne yaparsa yapsın baharın eli kulağında...
Bu arada biraz önce öğrendim, Elazığ'da deprem olmuş, Sevgili Hemşehrilerime büyük geçmiş olsun, ölenlere rahmet, kalanlara şifa ve sabır diliyorum. Bu sıra ev altüst durumda, haberlerden habersizim. Çok üzüldüm.
Şimdi gidip biraz daha ayak altında dolaşsam mı,yoksa bilgisayarda turlasam mı bilemedim. Aklım evde olsa da ikinci şık daha cazip geldi, biraz daha kalayım en iyisi. Hepinize sevgiler...



