Metro otbüslerine bir daha binmeyeceğim etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Metro otbüslerine bir daha binmeyeceğim etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
24 Temmuz 2008 Perşembe
METROYA BİNMEM ARTIK
Merhabalar,
Biraz dinlendim, Metro Turizmi anlatmaya devam...
Anlatmakla bitecek gibi değil... Otobüste servis dört kişiye yapılıyor sürekli. Diğerleri su isteyince en az 10 dakika beklemek zorunda... O da her zaman verilmiyor ve çok öfkeli bakışlar altında zorla, iki kez seslenince geliyor. Ama genç yabancı bayana ve şöförlere bardaklar koşa koşa gidiyor, giden yardımcı oradan ayrılmak istemiyor. Yüzünde güller açıyor, ama diğer yolcuları görünce canı sıkılıyor...
Neyse biz dura kalka yola devam ediyoruz. Gücümüz tükeniyor, şişen ayaklarımızı bir yerlere sığdıramıyoruz. Baktım, iki arka sırada koltuklar boşalmış. Yanımdan geçerken " Biraz boş yere geçebilir miyim ? " diye sordum. "Otobüste yer değiştirmek YASAK! " dedi ve hızla uzaklaştı. Otobüsteki uyumayan yolculardan gelen " cık cık cık " seslerini duymadı bile... Sonunda gece 3,5 'ta Bozöyük'te yarım saatlik mola verildi. Ben de indim, içeri girince baktım, ayak masaj aleti karşımda !
Madaj aletini görüp de durulur mu ? Durmadım ben de... Attım kendimi üzerine... Ohhh ayaklar sallandıkça bir rahatlama bir rahatlama ki anlatılmaz mutluluk ! Yol uzun, molalar bol... Git git bitmiyor. İkinci yarı için hazırlanmak gerekiyor. Bir de karşı tarafta masaj koltukları ! Güzel de bir koltuk masajı ! Yaşasın !
Eğer bugüne kadar denemediyseniz çok şey kaybettiniz demektir. Deneyin bana hak vereceksiniz. Masaj aletleri yolculukta can kurtarıcı, inanın doğru söylüyorum...
İkinci yarıda şoför değişti... Arkada dinlenen yedek şoför direksiyona geçti, diğeri arkaya uyumaya gitti. Yeni şoför oturur oturmaz yabancı bayan da hostes koltuğuna gelip kuruldu. Arkadan gelen sohbet seslerinin daha coşkulusunu yolculuk boyunca şoförümüzle sürdürdüler... Biz yolcular da şoförün eksik bıraktığı dikkatini toplaması için hep birlikte aynadan göz hapsine aldık sevgili şoförümüzü... Arada kızgın bakışlarını bize yöneltse de aldırmadık ! Kızgınlık onu dalgınlıktan kurtarıyordu...
Bir kez kahve ve kek verdiler ama su isteme cesaretini kolay kolay bulamadık. Acil durumlar dışında...
Eskişehir'den sonrasını hatırlamıyorum. Uykuya yenik düştüm sanırım. Gözümü açtığımda Polatlı'daydık... Sevgili yol arkadaşımla Canada ve Türkiye karşılaştırmasını yaptık bol bol. Olumlu ve olumsuzluklarını konuştuk iki ülkenin de... Özlemlerinden, yaşadıklarından, gitme nedenlerinden söz etti...
Öyle böyle AŞTİ'ye geldik. Yasak olan yerlerde inme teşebbüslerimiz boşa gitti doğal olarak...
Ve biz yolcular indik, bağajlarımızı aldık. Kenarda gideceğimiz yönü düşünüyoruz. Baktım otobüs boşalmış. Yasakcı muavin ve şöförler neşe içinde otobüse bindiler... Bir de kim bindi ? Bilin bakalım !
Bilemedinizse ben söyleyeyim... O, yabancı bayan !
Güle oynaya meçhule doğru büyük bir coşkuyla yola çıktılar...
BİR DAHA METRO TURİZM Mİ ASLA
İki gün önceden Metro Turizm'de yerimi ayırtmıştım;
23 Temmuz 2008, 19.30 'da kalkacak olan Ankara otobüsüne. Koltuk numaram 11... Bineceğim yer Dikili- Salihler Altı... Otobüsün plakası: 06 AS 6984 (5459)...
23'ünde 18.30' da geldim, biletim satılmış ! "Kusura bakmayın, Ayvalık' takiler hep böyle yapıyorlar?! " dedi. "Peki ne olacak?" dedim. 19 numaralı koltuk boşmuş, onu alıp beklemeye koyuldum. Kitap okurken zaman geçiveriyor, otobüs geldi, bağajı verirken görevli gencin davranışları çok itici geldi bana. Nerede ineceksin, sorusuna verdiğim tüm adresler için kocaman " Orası YASAK ! " yanıtını verdi... Şöför araya girdi , merak etmeyin, dediğiniz yerde indiririz sizi, AŞTİ'ye gitmenize gerek yok! Dedi demesine ama bizim genç "yasak, yasak !" diye söylenip duruyordu. Neyse, bağajı sonunda ait olduğu yere yerleştirdik. Daha 10' var , diye düşünürken, çabuk binin dediler ve 19.30'da kalkması gereken otobüs 19.20'de yola çıkmıştı bile! O anda tlf. çaldı, eşim arıyordu, benim aramama fırsat kalmadan kendimi zamanından önce otobüste bulmuştum. Kısaca " Hareket ettik, kapatıyorum." dedim ve kapattım. Bizim Nazi Subayı tavırlı hizmetli, karşımda dikildi, buyurdu: "Kapat o telefonu! YASSAK! " Ben "Kapattım zaten, erken kalkınca... " diyebildim. Yanımdan hızla uzaklaşmıştı o da...
Biraz kendime gelince baktım iki sıra önümdeki 11 numaralı koltıkta bir bayan oturuyor. Üzerinde fazla durmadım, yola çıkmıştık işte... Yolculuk kısa sürdü. Geldik Altınova'ya...
"Yarım saat mola ! "
Yeni yolcular gelirken biz eski yolcular beklemeye başladık. Bizim Yasakçı yardımcıyla iki şoför 11 numada oturduğunu sonradan öğrendiğim genç, biraz da rahat , yabancı uyruklu olduğu anlaşılan bayanın etrafında pervane... Hele yardımcının Nazi Subayı edasıyla dolaşması görülmeye değer bir manzaraydı. Hepimiz onları izliyoruz. 17 - 18 yaşındaki yardımcı; siyah güneş gözlükleri, jöleli saçları, papyon kıravatıyla büyük küçük tüm dağları ben yarattım, havasındaydı...
Birden: " Siz ne güzel okumuşsunuz, bizde kızlar pek okumaz!"
dedi bizimkilerden biri... Yaranmak istercesine... Yapış yapış !
Yabancı bayan: " Yoo sizde de kızlar çok güzel okuyor. Okumayanlar en dağdakiler. " dedi...
Ohh rahatladım ! Bizimkiler dünyayı kendi dar, karanlık gözlüklerin ardından gördükleri için herkesi de çevresindekiler gibi okumuyor sanıyorlar. Yabancı bayan bizi bizimkilere karşı savunmuştu...
Yolculuk başladı yeniden, başlamasıyla bitmesi de bir oldu. Geldik Sarımsaklı'ya ve yarım saat mola ! Genç yabancı bayan ve şoförlerler birlikte çay içip sohbet ettiler. Ben kitabımı okumaya devam ettim beklerken...
Sarımsaklı'dan yanıma bir yolcu oturdu... Pencere kenarı onunmuş, yer verdim geçti. Biraz sonra tanıştık ve Ayvalık'a nasıl geldiğimizi anlayamadım...
Adı Derya... Kanada'da oturuyorlarmış. Ailesini ziyarete gelmiş. Eşi de kendisi de ODTÜ mezunu ve petrol mühendisi imişler... Ankara'ya kayınvalidesine gidiyormuş. Eşi de Canada'dan yola çıkmış geliyormuş. Zor bir yolculuk olduğundan da söz etti... Ben de Amerika maceralarımdan, çocuklarımdan anlattım. Onu tanımaktan çok memnun oldum, yol boyu her konuda sohbet bettik, pek çok şeyi paylaştık ve sanırım birbirimizi anladık. Bu konuya daha sonra da belki değinirim. Şimdilik bırakıyorum, berbat bir yolculuk Derya sayesinde çekilir oldu...
Bu arada 11 nolu koltuktaki bayan yolcu her nedense en arka koltuğa alındı. Yanındaki yolcu geri kalan yolu tek başına geçirdi. Yani benim ayırtıp da alamadığım koltuk boş boş önümde yolculuğa devam etti.
Yol yorgunuyum, uyuyacağım şimdi. Gözlerim kapanıyor...
Devamı az sonra... Bekleyin yine geleceğim...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
KİMSE YOK MU
"bu geceyi bağırtan ben değilim bu geceyi bu bir yürek gibi buğulu bu uğultulu yangın gecesini rezil rezil bağırtan ben değilim gem...
-
ANKETİN SORUSU ŞU: Sizce Türkiye'nin en ÖNEMSİZ sorunu nedir? Seçeneklerden sadece birini tıklayacaksınız. Şimdiden teşekkürler...
-
Eşime sordum: "57" dedi, inanamadım! Şaka yapıyorsun, dedim. Hesapla bak, dedi. Hesapladım, hesapladım işin içinden çıkamadım......