Ayaklar Baş Başlar Ayak Olunca etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Ayaklar Baş Başlar Ayak Olunca etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

18 Nisan 2011 Pazartesi

ON BİN ADAMI VARMIŞ



"AYAĞINI DENK AL ADALETİ" başlıklı yazımda da paylaşmıştım bunu. Şimdi durup dururken yeniden aklıma düştü. Günün anlam ve önemine uygun olarak paylaşmak istedim.
Sınava girmek için gecesini gündüzüne katan, gençliğini yaşama olanağı tanımadığımız gençlerimize selam olsun...

"Bir Arap, Hz. Ali'nin şehri Kufe'den erkek devesiyle Şam'a gelmiş. Şam'da dolaşırken biri yanaşıp deveyi sahiplenmeye çalışarak:

_ Ver o dişi deveyi bana!
demiş.

Kufeli Arap:

_ Bu deve benimdir, üstelik erkektir!
diye kendini savunmaya çalışmış.

Anlaşamamışlar...
Konu Muaviye'ye dek yansımış. Muaviye, tarafları dinleyip kararını açıklamış:

_ Bu dişi deve "Şam"lınındır!
dedikten sonra halka dönerek:

_ Ey cemaat, bu dişi deve kimindir?
diye sormuş.

Tüm halk bir ağızdan:

_ "Şam"lınındır!

Bu yanıtı alan Muaviye Arap'a dönüp demiş ki:

_ Dinle Kufeli! Biliyorum bu deve senindir ve erkektir. Dönünce Ali'ye de ki:

"Muaviye'nin dişi deveyi erkekten ayıramayan, o ne derse "EVET" diyen on bin adamı var! Ayağını denk al!"

20 Mayıs 2010 Perşembe

ZONGULDAK KADERİNE AĞLIYOR


"Katarlarım al bayraklı cenazelerim
Kimi ağlar ekmek ekmek ne bilem
Kimi ağlar okul okul ne bilsin
Ne bilsin grizuyu, grevi, sendikayı Kemal'im
Ne bilsin yoksul yetim"





Bilenler biliyordu zaten. O patlamadan kurtulan olmazdı, olamazdı! Kötü haber bugün duyuruldu. Gittiler, herkesin başı sağolsun...

Ekmek kimi zaman aslanın, kimi zaman da yerin yedi kat derinliklerinde... Onlar da buldukları ekmek kapısında çalışmaya başladılar. Onlar şanslıydı, işsizliğin giderek arttığı, işsizler ordusuna her gün yeni elemanların katıldığı bir sırada iş bulmuşlardı!

Önceden aşçıymış birisi, sonradan madenci olarak işe alınmış özel bir şirket tarafından! Kader, keşke işsiz olsalardı... İşsizler bakın şans sizden yana dönüverdi!


Kader dediler...
Siz alışkınsınız dediler...
Bu işi seçerken öleceğinizi biliyordunuz dediler...
Protesto edenlere provakatör dediler...
Polis havaya ateş açtı, sesinizi kesin dediler...
Koruma ordusuyla geldiler, polisten duvar ördüler, tek tek çadırlarda yakınlarıyla görüştüler, sadece bizim dediğimizi dinleyin dediler...

Evet bu kader!

İşsizlik kader...
Yoksulluk kader...
Yolsuzluk kader...
Tersanede ölmek kader...
Trafikte ölmek kader...
İşten çıkarılmak kader...
Her şeyi satıp savmak kader...

Emekçiler yoksullaşırken, özel maden ocaklarını kapanların kısa sürede köşeyi dönmesi kader!

"Herkes kaderine boyun eğmeli!" değil mi?

"Kader, kime şikayet edeyim seni?"

Acımız büyük...

İşi bilenlerin etkisiz ve yetkisiz bırakıldığı; iş bilmezlerin baş tacı edildiği bu dönemde Türkiye'nin kaderi bu...

Ağla Sevgili Yurdum, kaderine ağla!

4 Kasım 2009 Çarşamba

ALDATILDIM ALDATILDIM


Geçenlerde eşimle "aldatma", "aldatılma" konuları üzerinde konuşmuştuk. Konunun nereden açıldığını anımsamıyorum.
Benim bu konudaki düşüncem şu:

İnsan eğer aldatma gereksinimi duymuşsa, en azından aldatan tarafında sevgi bitmiştir. Sevgisiz bir evliliği sürdürmenin de anlamı yoktur. Derhal bitirilmelidir.

En çok kızdığım da şudur:

Birliktelik sürerken iki tarafı da idare etmenin alçakça oluşudur. İnsan dürüst olmalı değil mi? Bitirelim, dersin, bitirirsin. Sonra da istediğin haltı yersin, bana ne?

Neyse efendim, ertesi akşam eşim işten geldi; Mutfakta yemeğimizi yedik. Ayıptır söylemesi balık vardı menüde, salata bir de... O iki kadeh rakı, ben bir kadeh bira içtim. Güzeldi yani. Sonra salona geçtik.

Çaylarımızı içerken eşim "Ayşe Arman'ı okudun mu?" diye sordu. Okumamıştım, zaten arasıra okuduğum bir yazardı. Tiryakiliğim yoktu doğrusu. "İstersen oku, dün akşam konuştuğumuz konuya denk gelince ben okudum." dedi.

Hürriyetin sayfasını açtım okudum Ayşe Armanı, bir şey bulamadım bu konuyla ilgili. Meğer Ayşe Aral ile Ayşe Arman isimleri karıştırılmış. Bir iki kez aynı yanılgıyı ben de yaşamıştım.

Offff ki offff sevgili okuyucular, içim yandı, çok etkilendim, çok üzüldüm, çok düşündüm... ne derseniz deyin ama o yazıyı bulun okuyun. Ben şimdi yazıyla ilgili Ayşe Aral'a gelen yorumları yayınladığı bugünkü yazısının linkini vereceğim, her biri ayrı bir aldatılma öyküsü... TIK

Kafam çok karıştı vallahi hem de billahi! Bugüne kadar hiç düşünmemiştim, aklıma bile getirmemiştim. Şimdi bugün ben oturup tıkır tıkır eski mektuplarımızı yayınlarken "Acaba o beni hiç aldattı mı ki "sorusu geldi oturdu yüreğime? Aldatıldım mı dersiniz? Eşime -utandım- soramadım, size soruyorum... Eşim beni aldatmış olabilir mi? Bu nasıl anlaşılır ki?

Yazımı bir bilmece sorarak tamamlamak istiyorum. Aşağıya alıntılayacağım sözlerin kime ait olduğunu bileni ödüllendireceğim. İşte buyrun...


"Devletle çatışarak bir yere gidemezsiniz. Demek devletin de, bu çok yüksek gayeleri gerçekleştirmek için belli bir kıvama gelmesi lazım. Devletin belli ölçüde, o kıvama geldiğini söyleyebiliriz..."

"Evet, tırmanma şeridindeyiz. Yükümüz çok ağır ve zirvelerde bizi görmeye tahammülü olmayan bir sürü hasmımız var."

"Arkadaşlarımızın mevcudiyeti İslami geleceğimiz adına bu işin garantisidir. Bu açıdan ADLİYE, MÜLKİYE veya başka hayati bir müessesede bizim arkadaşlarımızın mevcudiyeti öyle ferdi mevcudiyetler şekinde ele alınıp öyle değerlendirilmemelidir. Bizim varlığımızın bunlar nabzıdır."

"Hala bu sistem devam ediyor ve bu sistem içinde arkadaşlarımız istikbale yürüyecektir. Öyleyse o sistemin püf noktalarını bilmeleri lazım, keşfetmeleri lazım, aşmaları lazım, hava boşluğu gibi bu da meselenin diğer yanıdır."


"Ama her doğruyu her zaman söylemek doğru değildir... Dünya sizi yakın takibe almışsa..."

"Nihai hedefe ulaşana kadar, yani sonuca ulaşıncaya kadar, her yöntem, her yol mübahtır. Bunun içerisine YALAN söylemek de, insanları ALDATMAK da girer...

"Siz bir sivilsiniz, silahınız yok, kuvvet ve kudretiniz de sermayeniz kadar... Oysa askerde tek başına bile olsanız, iktidarsınız, silahınız, ferdi kabiliyet ve cesaretinizin yanı sıra, içinde bulunduğunuz birliğin kuvvet ve iktidarını da yanınızda bulur ve yerinde bir PAŞA'yı, hatta bir ORDUYU bile esir edebilirsiniz."

Bilmece bildirmece:

KÖSTEBEK (Dr Necip Hablemitoğlu) İsimli kitaptan aldığım yukarıdaki sözleri hangi ünlü Türk Büyüğü söylemiştir? Bugün yaşadıklarımızla bir ilgisi var mıdır? Açılım görüşmelerinin tam da 10 Kasım tarihine denk getirilmesi ne anlama geliyor?

Geldik yazının sonuna...

Sadece kişisel aldatılmalara mı tepki göstereceğiz, güle güle diyeceğiz? Yoksa koca ulusu, vatananamızı aldatanlara da aynı şekilde güle güle diyecek miyiz?

Not:
Ek 1: TIK

20 Şubat 2008 Çarşamba

İŞSİZLİK KİMİN SORUNU

Hükümete oy verenlerin işsizlik gibi bir sorunları yok. Onun için de sesleri çıkmıyor. Sorun bizlerde...
Büyükleri, büyük büyük ihaleler alarak zenginliklerine zenginlik katıyorlar. Küçükleri de yan gelip yatarak keyiflerine bakıyorlar. Ekmek elden, su gölden. Yiyecekleri, içecekleri, yakacakları, kullanacakları kapılarına kadar getiriliyor. Büyük büyük ihalelerden trilyonlar götürenler, küçük küçük yardımları vakıflara veriyor. Orada damlaya damlaya göl oluyor. Gölün büyük büyük suları birilerine akıyor, kalan küçük bir bölümü de yandaş dar gelirlilere, hepsine değil, sadaka olarak iletiliyor. Herkes durumundan çok memnun.
Geriye kalan okumuş yazmış, yemeden içmeden çocuklarını da eğitmiş olanlar da bağırıp duruyor. Sayısal çoğunlukları ve alın teriyle, emekleriyle elde ettikleri gelirlerinden, daha doğrusu maaşlarından başka kazançları olmadığı için de seslerini duyuramıyor, etkili olamıyorlar.
Ülkemizin durumu bu...
Ayaklar baş, başlar ayak olunca da ülkede işler ters ters gidiyor. Çoğu kez bir deli bir kuyuya bir taş atıyor, kırk akıllı çıkaramıyor.
Aklıma Orhan Veli'nin Pireli Şiiri takılıyor.

Bozuk Düzen

Bu ne acayip bilmece !
Ne gündüz biter, ne gece.
Kime söyleriz derdimizi
Ne hekim anlar, ne hoca.

Kimi işinde gücünde,
Kiminin donu yok kıçında.
Ağız var, burun var, kulak var;
Ama hepsi başka biçimde.

Kimi peygambere inanır;
Kimi saat köstek donanır;
Kimi katip olur, yazı yazar;
Kimi sokaklarda dilenir.

Kimi kılıç takar böğrüne;
Kimi uyar dünya seyrine:
Karı hesabına geceleri,
Gündüzleri baba hayrına.

Bu düzen böyle mi gidecek ?
Pireler filleri yutacak:
Yedi nüfuslu haneye
Üç buçuk tayın yetecek ?

Karışık bir iş vesselam
Deli dolu yazar kalem
Yazdığı da ne ? Bir sürü
İpe sapa gelmez kelam.

KİMSE YOK MU

"bu geceyi bağırtan ben değilim bu geceyi bu bir yürek gibi buğulu bu uğultulu yangın gecesini rezil rezil bağırtan ben değilim gem...