KİMSE YOK MU

"bu geceyi bağırtan ben değilim
bu geceyi bu bir yürek gibi buğulu
bu uğultulu yangın gecesini
rezil rezil bağırtan ben değilim
gemiler kendileri bağırıyorlar
galata kulesi kendiliğinden bağırıyor
ben kendim bağırıyorum bilmeyerek
haykırdığımın farkında olmayarak"

Yoktum uzun zamandır. Geldim bak. Geldim ama kapılar kilitliydi. Anahtarı yeniden yaptırmam gerekti. Sonunda içeri girdim bir yabancı gibi... Emeklemeye başladım bebekler gibi... Öğrenmeye çalışıyorum çocuklar gibi... Coştukça coşuyorum gençler gibi... Hatırlamaya çalışıyorum yaşlılar gibi...

" KİMSE YOK MU" Bu bir çığlık... 

Kimse var hatta kimseler var. Var ama sadece depremde var felaket zamanı var. Yooo gurur duyuyorum hepsiyle. Canla başla yardımlaşıyoruz ne güzel. Güzel ama keşke felaketler gelmeden güçlerimizi birleştirsek gerekli önlemleri alabilsek...

Benden bu kadar şimdilik...

 Bloglarda da büyük sessizlik var galiba... Sesimi duyan var mı?