Köyün semer ustası ölmüştü. Tüm eşekler köyün meydanında toplandılar. Sevindiler, tepindiler, oynamaya başladılar...
Yaşlı, hasta bir eşek duvar dibinde düşünüyordu. Ona geldiler:
"Haberin yok herhalde, semercimiz öldü!"
"Ne olmuş öldüyse?"
"Artık sırtımız yara bere olmayacak, ÖZGÜR olacağız..."
"Nasıl bir özgürlükmüş bu?"
"Semerci olmayınca artık sırtımıza semer yapılmayacak, kırda bayırda özgürce dolaşacağız..."
Görmüş geçirmiş yaşlı eşek acı acı gülmüş:
"Şaşarım aklınıza!"
".......???"
"Bugün sevineceğinize yas tutmalısınız! Usta, iyi kötü sırtımızın ölçüsünü biliyordu; bizi rahatsız etmeyecek semerler yapmaya çalışıyordu. Yarın bir acemi semerci getirirler, sırtınız yaradan kurtulmaz. İyisi mi siz semerciden değil eşeklikten kurtulmanın yolunu arayın.
Siz eşek kaldıktan sonra sırtınıza semer yapan bulunur..."