Çanakkale'de bir genç kız Başbakana çamur atmış. Ne ayıp!
Tam da Başbakanımız çocuklara oyuncak fırlatırken, sen kalk çamur at, olacak şey mi bu?
Hadi çok öfkeliydin ya da belki de şehit olmuş bir yakınına çok üzülmüştün, elinde gözyaşlarının çamura dönüştürdüğü şehitlikten aldığın topraktan başka bir şey kalmamıştı da onu attın diyelim.
Bunu anlarım da , bu işi tam da çocukların oyuncak kapma yarışına girdiği bir sırada yapmanı anlıyamıyorum. Neden yaptın bunu be kızım, biraz daha bekleyemedin mi?
Bak o çocukların anasının babasının oyuncak alacak güçleri yok. Ya iş bulamamışlardır ya da iş yerleri satıldığı, kapatıldığı için işsiz kalmışlardır. Çocukları oyuncakla buluştuğu anda mutsuz etmenin kime ne yararı var ki? Onlar bizim geleceğimiz, işsizler ordusunun yeni neferleri olacak zaten. Bırak çocukluklarını yaşasınlar bir anlığına da olsa...
Bu millete yaranılmıyor zaten! Bir zamanlar anası- babası öldürülen çocukların köyüne giden Papatyalar, çocuklara birer lolipop şeker dağıtmışlardı da eleştirilmişlerdi. Şimdi oyuncak atılıyor otobüsün içinden, onlar da kapışmacacılık oynayarak eğleniyorlar, mutlu oluyorlar. Bunu çamurlamanın alemi var mıydı?
Neyse ki bu çamur yıkayınca çıkacak cinsten. Ya masum insanlara atılan iftira çamurlardan olsaydı ne olacaktı?
Çok çok geçmiş olsun, ucuz kurtulmuş Başbakanımız.
