HUZURUM KAÇTI

On aylık hasretlik bitti. Gönderirken döktüğüm gözyaşlarının  bir başka çeşidini havaalanında onu beklerken de engelleyemedim. Ela'yla birlikte yolcu çıkış kapısına kadar gittik. Görevliler uyarmak istediler, ama gözlerimi görünce kapının yakınında beklememize ses çıkarmadılar. Ve o geldi. Sarıldık, koklaştık... Evet, evet tatlı bir huzur sardı her yanımızı...

Kızım da özlemiş hepimizi, onunkine bir de memleket özlemi eklenmiş. Sürekli bir kıyaslama içindeyiz. ABD'de de şöyle, burada böyle durumları yani... Ama burası pek çok konuda daha önde...

"Vurulmuşum toprağına taşına, yerde gezen, gökte uçan kuşuna; baharına yazına, karakışına vurulmuşum. Benim çiğdem kokulu memleketim..."

 İstanbul'u geziyoruz, onun gözleriyle bir kez daha görüyorum ve bir kez daha aşık oluyorum İstanbul'umuza ve yurdun her köşesine...

  Bazen arkadaşlarıyla buluşuyor, özlem gideriyor.Bugün Fenerbahçe parkına gittik hep birlikte. Her gün bir etkinlik anlayacağınız...

Bu arada Ela'yla aşkımız aynı şekilde devam ediyor. Bu sabah anaokuluna ben götürdüm. Çocuklar nasıl da çabuk büyüyorlar. Üç buçuk yaşındaki çocuğun söyledikleri şaşırtıyor beni:
"Anneanne ben seni sevmiyorum! diyor ve hemen arkasından:
"Çünküüüü ben seni çoooookk seeviiyoooruuuummm..." diye ekliyor...

Bir Tatlı Huzur Var... Evet, var da neden sayfamda yok sorusuna gelince...

Aslında komik mi desem, acemilik mi huzurumu kaçıran? Her ikisi de duruma uygun sanırım.

"Bir Tatlı Huzur" eskiden yazdığım şu yazıydı. 

Yazıda verdiğim linkteki kardanadamı Ela çok seviyor ve her gelişimde izlemek istiyordu, bu kez de aynı şey oldu. O linke ulaşabilmek için eski yazıyı aradım, bulamayınca yeni kumanda panelinde ulaştım, önce düzenleye; sonra yayınlaya bastım. Eski yerinde çıkmasını beklerken güncellemişim farkında olmadan. Güncellendi, ama konu güncel olmadığı için geri çektim. Şimdi "Bir Tatlı Huzur" yazısı taslak olarak bekliyor. Eski yerine gidemiyor; bugüne uymuyor; sadece bir başlık olarak blogumda yer alacak. Sonuç olarak ben masumum, yeni kumanda panelinin kurbanı oldum.Huzurum Kaçtı, yakalamak için fazla zamanım da yok. Ama durun bir kez daha deneyeceğim...
 
Bir kez daha bakınca şu anda sorunu çözdüm ve "Bir Tatlı Huzur"u eski yerine(24 Kasım 2010) gönderebildim. Zamanlama eskiye doğru da yapılabiliyormuş, yaşasınnn...
Gelip de bulamayanlardan özür dilerim. Merak edip soranlara çok teşekkür ederim. Durum işte böyle...

Günler yoğun ve güzel geçiyor. Çocuklarımla birlikteyim... Haberleri daha az izliyorum ve bir tek bu bile insanı huzurlu kılmaya yetiyor mu ne? 
Herkese huzurlu, mutlu günler diliyorum; tüm annelerin "Anneler Günü"nü şimdiden kutluyorum...

ERİYOR ZAMAN

"Ağaçlar bir derin hulyaya varmış,
Saçında yepyeni teller ağarmış,
Baş yorgun, yaslanır yeşil otlara,
Göz dalgın, uzanır ta bulutlara."
(A.K.Tecer)
Eriklerden sonra elma, ayva ve kiraz ağaçları da çiçek açtı.Çiçekler meyvelere dönecek. Doğa canlanıyor. Bahar, ardından yazın müjdesi bunlar. "Güzel günler göreceğiz çocuklar." Analar çocuklarını güzel günlerde büyütecek.

"Köşe başını tutan leylak kokusu
Yakamı bırak da gideyim."
(Oktay Rifat)

"Hey gücüne kurban olduğum
Dağ taş dinlemezim hey aman
Göster o gül yüzünü göster
Önce yeşil yeşil bak tohum
Sonra sarı sarı gülüver."
(M.C.Anday)

"Siz geniş zamanlar umuyordunuz
Çirkindi dar vakitte bir sevgiyi söylemek.
Yılların telaşlarda bu kadar çabuk
Geçeceği aklınıza gelmezdi.
(B.Necatigil)

TÜM ANNELERİN, ANNE ADAYLARININ VE ANNELERİNİZİN
ANNELER GÜNÜ KUTLU OLSUN...
YİTİRDİKLERİMİZ GÖNLÜMÜZÜN EN GÜZEL YERİNDE BİZLERDE YAŞIYOR DEĞİL Mİ?
UNUTMAYIN EN GÜZEL ARMAĞAN SİZSİNİZ.
SEVDİĞİNİZİ SÖYLEYİN YETER...



NOT: SEVGİLİ YAVRULARIM HEPİNİZİ ÇOK SEVİYORUM. ŞU BİR HAFTA ÇABUCAK GEÇSİN VE BİZ KAVUŞALIM...

UTANMADINIZ MI?

Henüz doğmadan, dayak yiyerek ölmüş bir yavrudan da mı, bu kadar nefret ediyorsunuz?
Siz NESİNİZ?