DERSİMİZ SEVGİ

Ali Yüce'den bir şiir yazmak geldi içimden. Buyurun...

DERSİMİZ SEVGİ

Nesine bahar nesine bahçe
Ötmesiz bir kuşun
Neylesin al yanak
Gamze ne yapsın
Gülmesiz bir kıza
Değil mi KARACAOĞLAN

Kullana kullana

Kirlettik her şeyimizi

Aşındırıp eskittik işte
Kala kala bir bu kaldı
Sevgi kaldı elimizde
En sağlam dinimiz
Değil mi YUNUS EMRE

Dinleyin beni çocuklar
Binmeyin bu kör gemiye
Bu can çekişen DENİZİ
Götürüp koyun yerine
Kiklop amcalara bakmayın siz
Binlerce göz her birinizde
Değil mi HOMEROS
Sevenler de kim oluyormuş
Değil mi RUHİ USTA

Yalnızlık da kim oluyormuş
Hadi bakalım çocuklar
İniyoruz bu başsız dağdan
Ayrılık da kim oluyormuş
Boyuyor kendi kendini gurbet
Gözlerinizin rengine
Değil mi NAZIM USTA

Yer yorgun gök yorgun
Suyu sıkılmış bulutlar
Çıkıyoruz bu üzümsüz bağdan
Haydi bakalım dostlar
Azrail de kim oluyormuş
Kim oluyormuş Hızır Paşa
Binlerce can her birinizde
Acıyın cellatlarına
Değil mi PİR SULTAN

Yer dargın gök dargın
Kala kala bir bu kaldı
SEVGİ kaldı elimizde
En güleç dinimiz
Haydi bakalım çocuklar
Çıkıyoruz bu çirkin çağdan
Merhaba diyoruz İNSANLARA
Öfke de kim oluyormuş
Pinochet amcalara bakmayın siz
Değil mi NERUDA

OĞULLARI ÖLEN ANALARA TÜRKÜ

Ben de sizler gibiyim, analar.
Benim de kalbim yas dolu, ölüm dolu.
Gülüşlerinizi öldüren kanla,
Serpilip gelişmiş ;
Bir orman gibidir kalbim.
Günlerin kahredici yalnızlığı,
Uyanış sisli öfkeleri
Girmiştir içine.

Susamış sırtlanları
Bitip tükenmez ürmeleriyle
Afrika'dan gürleyen hayvan sesini ;
Öfkeyi, iniltileri, hoşgörmeleri,
Bırakın, bir yana bırakın.
Ölümün ve tasanın
Çemberinden geçmiş analar
Doğan ulu günün ortasına bakın :
Bu topraktan güler ölüleriniz .
Kalkık yumrukları titrer
Buğdayın üstünde,
Bilesiniz.

(Pablo Neruda- çev: E. Gökçe)