Bugün tasarruf önlemleriyle ilgili yazımı bitirdim. Çarşıya gitmek için hazırlanmaya başladım...
Kaç gündür erteliyordum. Alışveriş yapmayı hiç sevmiyorum. Eskiden de sevmezdim, şimdi de... Çocuklar bilirdi huyumu, kendileri gezip dolaşıp beğenirlerdi alınacaklarını, sonra da birlikte gidip alırdık. Düşündüm de en son giyecek alışverişimi bir yıl önce kızımın düğünü için yapmışım.
Neyse indim çarşıya. Eh inmişken kuaföre gidip saçıma fön çektireyim dedim. Emekli olduktan sonra kendimi iyice bıraktım.Sonra şöyle bir bebek mağazalarını dolaşıp fikir edineyim, ne var ne yok bakayım diyerek ilk gördüğüm mağazaya daldım.
Tezgahtara aslında ben bir üst kattaki Tombik Bebeğe gidecektim, ama burayı görünce giriverdim, dedim. Tezgahtar da hocam ben sizi tanıdım. Çok oldu biz buraya taşınalı, burası Tombik Bebe demez mi? Yıllarca çocukların giysilerini aldığım mağazaya gelmişim haberim yok. Dikkatli bakınca tezgahtarı da tanıdım...
Ve ondan sonra da ben, ben olmaktan çıktım. O çıkardı; ben kenara ayırdım. Bir saat mi, iki saat mi sürdü bilemiyorum. Artık ne tasarruf, ne çocuklar, ne eşim hiçbir şey yoktu aklımda... Her şey yok olmuştu. Sadece ben ve torunum ikimiz baş başaydık artık.
Aman Allahım, ne güzel şeylerdi bunlar! Hangisinden vazgeçilebilirdi ki...Çıldırmıştım sanki! Bebek giysileri mağazasını gezdiniz mi bilmiyorum. Eğer çocuk istemeyenler varsa aranızda bence önce birine gidip görsünler... Evlenmek istemeyenler de...
Neler neler aldım, bir görseniz... Çeşit çeşit bebek tulumları, iç zıbınları, pijamalar, battaniyeler, banyo havluları,önlükler, çoraplar ve bir tane de pembe ayakkabı... Ha bebeğimiz emerken rahat etsin diye hazırlanmış özel bir yastık, altı açılırken serilecek bir güzel örtü de var aldıklarımın arasında... Oradan da doğru yüncüye uğradım... Ben artık alışveriş sever bir insan oldum. Hem de bir günde. Değiştim, dönüştüm anlayacağınız!
Herkese öneriyorum. Bir kez, hiç olmazsa bir kez uğrasınlar bebek mağazalarına! Dünyayı unutuyor insan.
Alışverişten sonra eşimle buluştuk. Hadi balık yemeğe gidelim, teklifini seve seve kabul ettim. Mezgit yedik çıtır çıtır... Bir de salata.
Eve gelince tasarruf konusunda yazdıklarım geldi aklıma. Boş veeer, o başka; bu başka dedim kendi kendime...
Ne var? O başka; bu başka değil mi yani ?
