HANİ GÖZYAŞIM AKMAYACAKTIN ?

Şöyle ne istiyorum biliyor musunuz ? Kocaman haşlanmış bir mısır alıp yolda yiye yiye yürümek... Görüyorum, alsam mı diye düşünüp vazgeçiyorum. Dün de öyle oldu...

Bitti... Yarın son gün... Her bitiş bir başlangıç değil mi ? Yarın yaşantımda yeni bir sayfa açılacak... Yarın başka bir gündür, ne olacak bilinmez. Yoo ben biliyorum... Gelecek anlamındaki yarını bildiğimi söylemiyorum... Cumartesi günü son dersimi vereceğim.Dolabımı boşaltacağım, kitaplarımı alacağım ve veda...

Vedalaşmaları hiç sevmiyorum. Zaten bırakacağım uzun zamandır biliniyordu. Bir yıldır bunu söylüyordum. Birkaç kez de yazdım. Söyledim, yazdım ; çünkü aslında kendimi ayrılığa hazırlamak istiyordum. Hazırım artık.

Hazırım... Evet evet çok hazırım...Hazırım da neden gözlerim dolu dolu şimdi? Neden ? Neden ? Neden ?

Bitti...

Bitti...

Bitti...

Ben emekli bir yazın öğretmeniyim artık...

Bitti.

Yarın haşlanmış mısır alacağım, yolda yürüye yürüye yiyeceğim.
Yiye yiye yürüyeceğim...Yapabilir miyim bunu? Sanmıyorum, yollar çok kalabalık ve ben bu şekilde görünmek istemiyorum.

"Hani ey göz yaşım akmayacaktın?" Akmayacaktın! Söz vermiştin, akmayacaktın...

Ama bitti...
Bitti işte...
Bitti.
Ve ben ağlıyorum...
Burnumu çeke çeke ağlıyorum...