HOŞGÖRÜN

Bir küçük çocuk
Yıllarca öncem
Korkar mı gitsem yanına
Çocuk sen bensin desem.

Behçet Necatigil, "Heraklit'in Suları" isimli şiirinde çocukluğuna böyle seslenmiş. Sonra da:

Hey durun! diyorum, siz bensiniz, bensiniz
Nereye gidersiniz, hey durun!
Sessizce yürüyorlar benden habersiz
Duymuyorlar, o kadar sesleniyorum.

Diye devam etmiş.

Duymazlar, duyamazlar! Bunu o da biliyor. Biliyor biliyor da söylemeden duramıyor yine... Şair işte, durur mu? Geçen yıllar geri gelir mi? İstediğin kadar ah vah de. Giden gitmiştir, yaşananlar bitmiştir. Dönülmez akşamlar başlamıştır. Vakit çok geçtir. Dünü bırakıp bugüne bakmak zamanı gelmiştir.


Bulgaristan'daki Türk Edebiyatının önde gelen şairlerinden Recep Köpçü de "Hasbihal" isimli şiirinde:

İşte ben hep böyle çocuksuyum
Boyanmayan suyum
Şair kalmanın en güç yönü burası
Gönlümde dünyayı kucaklama sevdası
Ne yazık ki yaşadığım çağda kimilerinin gözünde

Gerçek sanat etmez para pul
Müzevirler şairlerden daha makbul
Ama müzevir anıtı yoktur yeryüzünde

Der. İyi de eder. Evet yalancı ve sahtekarlar gerçek sanatçılardan daha fazla kabul görse de unutulmaya mahkumdurlar. Kalıcı olan gerçek sanattır ve sanatçılardır. Geç de olsa değerleri anlaşılacaktır. Her şey para pulla ölçülmez, sahtekarların yeryüzünde anıtı bulunmaz.


Bu da nerden çıktı demeyin. Bugün benim doğum günüm. İyi ki doğdum, iyi ki varım, iyi ki buradayım. Doğum günüm kutlu olsun, derim. Hoşgörün...