SOYANLARA HELAL OLSUN

Bankaları hiç sevmem. Olabildiğince onlardan uzak kaçmaya çalışırım. (Sağ olsun sevgili eşim...)

Bu kez kaçamadım. Kız kardeşimin ayağı kırık, demiş miydim? Dize kadar alçıda. Banka işlemleri de var! Önce babam gitti. Ben gideyim desem de ısrarcı olmadım açıkça! Sevmem dedim ya bankaları da bankacıları da!

Kardeşimin hesabına 500 TL yatırılacak, otomatik olarak viza borcu ile yakıt parası hesaptan çekilecek, hepsi bu!

Babam gitti geldi, olmuyor, dedi. Kendisinin gelmesi gerekiyor, diyip kestirip atmış memure hanım! Bu kez ben gittim, bankamatikten öderim diye...

Her şey normaldi. İşlemi yaptım, 500 lirayı bankamatike yerleştirirken hooop makina kartımı yutmasın mı? Yandım ki ne yandım! Gerekçe mi? İşlem yaparken biraz geciktirmişim! Neyse oradan ayrılamıyorum, arkada kuyruk uzadı, ben çaresiz! Rica minnet sıradakilerden birini güvenlik memurunu çağırmaya ikna ettim. Memur geldi, buyrun içerden yapalım, dedi.

O önde, ben arkada girdim içeri. Koruma memuru açtı kasayı, çıkardı kartı... Ben içimden derin bir ohhh çektim, boş elimi uzattım! Diğer elimde gönderemediğim paralar var zaten. Şöyle buyurun dedi, yürüdü. Elimi indirdim, birazdan hallolur nasılsa diye yürüdüm arkasından. Şef olduğu anlaşılan bayanla bizi baş başa bırakıp gitti, kartı da ona teslim etti.

Kart kimin, dedi SS subayı edasıyla! Ben suçlu suçlu, kardeşimin dedim. Onun ayağı alçıda da borcunu ödemeye ben geldim, diye de ekledim.
- Olmaz, kartı size veremeyiz, kendisi gelsin!
-Ama kendisi gelemez, ayağı kırık! Borcunu yatıracağım, hesap numarası işte bu!
-Sıra numarası al, bekle!

Bekledim, sıram geldi. Hesap numarasını verdim memura, 500 TL yatıracağımı söyledim.

-21 lira masraf parası vereceksiniz!
-Neden? Hesap numarasına yatırıyorum.
-Kendisi gelsin o zaman!!!
-Kendisi gelebilseydi, benim ne işim vardı burada... Para çekmiyorum, viza kartının borcunu yatıracağım!
-Kaç doğumlu kardeşiniz?

Söylüyorum, viza hesabına olan 400 küsür borcunu yatırıyor, paranın üstünü veriyor.

-Kartımı?
-Yoo size veremeyiz, kendisi...
-Kendisi gelemez, ayağı alçıda dize kadar! Dememiş miydim?!
-O zaman bir kağıt yazsın, imzalasın, gelin alın!
-Kaçta kapatıyorsunuz?
-17.30...

Saat 17.15 olmuş zaten, öfkeden patlayacak halde eve dönüyorum.

Ertesi gün... Elimde yazılı, imzalı kağıt ve bir de kardeşimin nüfus cüzdanı, bankadayım.

Şef bayan henüz gelmemiş, bekle, diyorlar. Bekliyorum, bekliyorum, bekliyemiyorum!

- Gelmeyecek mi?

Soruluyor, soruşturuluyor...

-Siz sıra numarası alın, arkadaş yardımcı olacak, deniliyor.

Sıram gelince memura derdimi anlatıyorum. Kardeşimin nüfus cüzdanını da veriyorum dilekçeyle birlikte. Okuyor:

- Kimliğinizi alayım!

N'olur n'olmaz diye ben de nüfus cüzdanımı veriyorum.Başka kimlikler sorun olmasın diye...

Adını anlayamadığım bir "efendi" aranıyor, bekliyorum. Efendi nüfus cüzdanlarıyla gidiyor, bekliyorum. Efendi geliyor, memurun elindeki işi bitirmesini bekliyorum!

Ohh mutlu son!.. Kartım elimde, koşuyorum bankamatike... Viza borcunu dün yatırmıştım güç bela, sırada yakıt parası var ödeyeceğim. İçerden ödemeye kalksam 50 TL için 21 de masraf vereceğim, dışarı çıkıyorum.

Kartı takıyorum, şifreyi yazıyorum, o da ne? Kart kapatılmış! İyi mi?

Tekrar içeri giriyorum. Memurun işini bitirmesini bekliyorum. Sıra bekleyenlerin kızgın bakışları arasında "KAPALI" diyorum, ""AÇIK GÖRÜNÜYOR BİZDE" diyor, ben "KAPALI YAZIYOR"diye diretince "BEKLEYİN" diyor!

Bekliyorum, sıra bana gelince bakıyor. "KAPALI" diyor, "AÇIN" diyorum, "OLMAZ" diyor, "NEDEN" diyorum, "GENEL MERKEZDEN AÇILACAK" diyor!!!

Ve ben kardeşimin yakıt borcunu (daha da doğrusu kiracısının bir yıldır kirasını da ödemediği evinin yakıt parasını) ödeyemeden kapatılmış bir kartla eve dönüyorum...

Genel Merkez aranıyor. Yoğunluktan yanıtlanamayacağı söyleniyor otomatik olarak...

Şimdi böyle bir ülkede soygun yapanlara "HELAL OLSUN!" demez de ne yaparsınız?