TAKINTILARIM

Gayyor beni sobelemiş. Sevindim, ama ne yazacağımı da bilemiyorum. Konu
" takıntılar".

Takıntılarım?! Düşünüyorum...

Son zamanlarda bilgisayar takıntım var desem olur mu? Olmaz .
Çarşıda gezerken canımın hiçbir şey istemediğini, sadece çerez dükkanlarının önünde alsam mı almasam mı ikilemi yaşadığımı söylesem, ve çoğunlukla da eve çerez paketiyle döndüğüm takıntı olabilir mi? Yoo sanmıyorum.

Ya sevdiklerim yolculuğa çıktığında haber alıncaya kadar uyuyamadığım! Dur bununla ilgili bir de komik anım var, onu anlatayım bari.

Eşimle nişanliydık. O, Mardin'de askerdi, ben Elazığ'da öğretmen... Elazığ'a beni görmeye gelecekti. Gecikti, ya da bana öyle geldi. Dayanamadım, meraktan ölmek üzereyim. Açtım otobüs firmasının telefonunu evdekilerden gizlice:
" Firmanızın şu şu şehirler arasında sefer yapan otobüslerinde kaza oldu mu?" diyiverdim. Görevli: " Neeee! Kaza mı olmuşşşş?!" diye öyle bir bağırdı ki hala kulaklarımda sesi... Ama şimdi cep telefonları sayesinde daha rahatım eskiye oranla. Bu da galiba takıntı değil.

Batıl inançlarım hiç olmadı, makas- bıçak alıp vermeyle de sorun yaşamadım. Çizgilerle de... Tırnak yemedim, dudağımı kemirmedim.

Sigara takıntı olabilir mi? Yoksa çok kötü bir alışkanlık mı? Ahh bir kurtulabilsem!..

Çocuklar küçükken onlarla ilgili endişelerim vardı, ama bu da geçti mi ne?

Ya ben ne biçim insanım, bir takıntım bile yok?



Şimdi kimleri sobelesem? En hoş yanı galiba bu. Ben de topu Sevgili Galeni'ye, Parpali'ye ve Denizanası'na gönderiyorum. Hadi bakalım, kolay gelsin...