TATİLE VEDA

Sayılı gün çabuk geçiyor... Türkiye koşullarında uzun sayılabilecek bir tatilin sonuna geldik...

Birkaç gündür evi topluyorum. Gidecekleri ayır, kalacakları yıka... Oldukça zamanımı aldı. Yoruldum mu ? Hayır, hiç yorulmadım. Sadece ayrılık zor geliyor. Oysa pek çok kapı kapandı. Gidenler kalanlardan çok. Site giderek sessizleşiyor. Deniz giderek güzelleşiyor...

Tatil bitti, bizim için. Komşularımızdan, evimizden, ağaçlarımızdan, güllerimizden,denizimizden ayrılmak zor geliyor bana.

Vedalardan hoşlanmıyorum. Gitmek mi zor, kalmak mı zor ? Sanırım ikisi de...

Yarın yolculuk başlıyor Dikili'den. Önce İstanbul, pazar günü de memleket... Çocuklarımızla iki günlük de olsa buluşmak güzel.Hem de çok güzel.

Ayvalık diyince tüm güzelliklerinin yanında zeytinyağı da akla geliyor. Zeytini Gemlik'ten, Zeytinyağını Ayvalık'tan almak gerekir. Çocuklarımıza bu lezzeti taşımamak olmazdı, değil mi ? Ayrıca yaptığım domates salçasını, konserveleri, pestili de götürmemiz gerekiyor. Afiyetle yesinler...

Sonra uzun, upuzun kış mevsimi... Hayat bu işte... Git gel, gel git derken ömür bitiyor...

"Kapıldım gidiyorum, bahtımın rüzgarına ! Eyyy ufuklar diyorum, yolculuk var yarına. Misafirim bugün ben gurbet akşamlarına..."