27 Nisan 2009 Pazartesi

SELAM


Çok olmuş yazmayalı. Neler neler birikti...

19Nisan'dan bu yana İstanbul'dayım. Dayanamadık, yine geldik. Yağmur ve İstanbul... İkisine de doyulmuyor. Sayılı günler tükendi, bugün yolda olacaktım, üç gün daha, diyip bileti ertelettik, anlayacağınız uzatmaları oynuyorum...

Yazamadım, hiç olmazsa yorumlara yanıt vermek isterdim, ama bilgisayarım çöktü. Kafası bozulmuş . Çocuklar beynini değiştirdiler de girebildim. Tüm yorumlara teşekkür ediyorum. Eve dönünce yanıtlayacağım. Gecikmeden ötürü özürlerimi kabul edin lütfen...

Fazıl Hüsnü Dağlarca'nın şiiriyle veda edeyim şimdilik.


Anneanneciğim, anlattı yeni öğretmen gülerek
Tartmışlar ışıkla karanlığı
Yüz milyonda biri gelmiş
Işık karanlığın.

Demişler ki
İlkin
Işık olsaydı
Olmazdı karanlık.

Düşünmüşler biraz
Değil mi ki parlamaktadır
Öyleyse
Karanlıktan sonradır ışık.

Ekledi öğretmen
Korkmayın çocuklar
Bundan sonraki yol
Karanlıklara doğru.

Anneanneciğim ne güzel
Ne uçsuz bucaksız yaşama bu, şaşıyorum.

0 yorum: